Foros Xenealoxía.org - Apellidos de Galicia

Más información sobre Pedro Bermúdez de Castro (14.. ->15

Hola,

Me gustaría saber si alguien me podría ayudar con más información acerca de uno de los primeros Bermúdez de Castro, en particular, el Pedro Bermúdez de Castro, hijo de Fernando de Castro e Inés Bermúdez de Rioboo. Este Pedro casó en primeras nupcias con Violante de Andrade (García Carraffa/Mogrobejo) pero tuvo también una segunda esposa, María Fernández Andeiro, con quien habría tenido al menos dos hijos (Crespo).

Pedro y María seguían vivos al menos en 1505, cuando (según un pleito que se conserva en Simancas) ella exigió la devolución de su dote.

Agradecería cualquier dato que pintara un poco más de cuerpo entero a esta pareja. ¿Sabe alguien si existe un testamento de Pedro? ¿Cuándo falleció? ¿Cuántos hijos tuvieron él y María? ¿Existe, tal vez en el Boletín de la Real Academia Galega, una monografía sobre estos primeros Bermúdez de Castro? Gracias y FELICES FIESTAS.

(PD. Lamento no poder escribir en Galego, pero puedo leerlo si alguien me responde en este idioma.)

Buenas Matthew:
Buscando información sobre Fernando Bermúdez de Castro II, (…-1570), Señor de Estado y Casa de Montaos, Dubra y Peñaflor , me he encontrado con tu consulta.

Te aporto este enlace:
http://ler.letras.up.pt/site/default.as ... 44&sum=sim
Encontraras un artículo: A consolidação de um estado nobliárquico na Galiza da baixa Idade Média : Montaos (1355-1523) de Antonio Presedo Garazo, que te aportará interesantes datos sobre Pedro Fernández de Castro.

Otra fuente de consulta es la Revista de Eumesa de Estudios Cátedra nº 14, en el artículo "El monasterio de Caión y su hacienda en tierra de Pontedeume" de Santiago Daviña Sáinz. En el apartado 3. Propiedades que tuvo el Monasterio de Caión en tierras de Pontedeume, nos encontramos varias claúsulas del testamento de Fernando Bermúdez donde aparecen donaciones que se hacen a Pedro Bermúdez de Castro y Doña Violante de Andrade.

Una vez leido estos dos artículos saco mis conclusiones y dudas:

Don Fernando Bermúdez de Castro II (…-1570), Señor de Estado y Casa de Montaos, Dubra y Peñaflor, hizo testamento en 1569 y murió en 1570, dispuso la fundación del convento de religiosos Agustinos de Caión. Santiago Daviña, en su artículo “El monasterio de Caión y su hacienda en tierras de Pontedeume. Cátedra nº 14”, manifiesta que tuvo un hijo único D. Gaspar Bermúdez de Castro Menchaca y Zúñiga, siendo tutor de su hijo D. Juan Menchaca.

En el artículo de Montaos (1355-1523) se cita que Don Fernando Bermúdez de Castro II se casa con una doncella de la casa de Zúñiga (Doña Juana de Zúñiga) y que D. Fernando fallece sin dejar ninguna descendencia.

A través de las "Memorias del Arzobispado de Santiago" de Jerónimo del Hoyo en 1.606 manifiesta: "...Fundó esta iglesia este monasterio don Fernando Vermúdez, padre de doña Veatriz de Castro, condesa de Graxal,...

Por el artículo de Montaos y por el testamento de D. Fernando de su hacienda que deja a los Padres Agustinos de Caión, deduzco que Don Fernando Bermúdez de Castro II es hijo de D. Pedro Bermúdez de Castro y Doña Violante de Andrade, casados en 1504. Doña Violante es hermana de D. Diego de Andrade (1477-1540) primer conde de Villalba. Las propiedades de Perbes y Boebre vienen de la rama de los Andrade y nos encontramos con que Dña. Violante contribuye con su dote de los cotos de Perbes y Vilarmaior.

Me gustaría disponer de un arbol genealógico desde Pedro Bermúdez de Montaos "O Vello" hasta Fernando Bermúdez de Castro II y saber si Doña Juana Zúñiga hizo testamento.

Un saludo.

- O excelente e quirúrxico traballo do dr. Presedo Garazo, que se cita arriba, ven a poñer a "puntilla" sobre erros e invencións, máis ou menos recorrentes, formuladas arredor de pretendidos (que non verdadeiros) persoeiros desta Casa. Estas confusións xenealóxicas (de nomes, títulos, cronoloxía, etc.), revestidas de certo aire de autoridade histórica, foron comúns tanto neste como noutros tantísimos casos, e circularon con profusión en numerosos nobiliarios máis ou menos antigos, copiándose uns a outros e repetíndose ata a saciedade. Pero, o pior veu e ven cando eses datos, pouco ou nada fiables, foron ou siguen a ser utilizados ledamente por historiadores e xenealoxistas modernos, que non se pararon ou non se paran en analizar o que había de rigor nas aseveracións anteriores. Dese xeito, resulta penoso e lamentabel que na actualidade -malia dos moitos, bos e documentados traballos publicados nos últimos anos, que desmitifican e invalidan anteriores téses- todavía se faga caso e, o que é máis grave, que se citen como válidas e acertadas a xenealoxías trasnoitadas e carentes da validez e da rigorosidade histórica que se necesita e que, en tantísimos casos, se bota de menos. Obras, en fin e en non poucos casos, de persoas carentes dos coñecementos, datos válidos e contrastados, así como de documentación suficiente, onde poideran/deberan cimentar as súas hipóteses ...

- Velaquí a saga da Casa de Montaos, segundo se demostra por documentos, e segundo aparecerá prontamente publicada nun traballo da miña autoría (do que extracto e resumo o seguinte).

---------------------------------------------------------------------------------

"A Casa de Montaos entre os séculos XV a XVII". Fernando Dopico Blanco, 2009.


* (I) PEDRO BERMÚDEZ PREGO (s. XIV).
- Na ínqueda Galicia señorial de mediados do século XIV, Pedro Bermúdez Prego aparece como Señor de Montaos e Dubra. No ano 1367, é un dos cabaleiros da terra de Santiago chamados polo afamado don Fernando de Castro para acodir a unha expedición bélica en terras andaluzas. Poucos datos máis se localizan na actualidade sobre este persoeiro. Por outras fontes sabemos que o seu enterramento se localizaba no convento de Santa Clara de Santiago, e que tivo por fillos ós seguintes:

1.- García Prego de Montaos, que segue.
2.- Constanza Páez, que casou con Xoán Varela, a quenes o referido Pedro Bermúdez Prego fixo doazón do couto e terra de Dubra, con todo o seu señorío e herdamentos . Deste matrimonio quedaron por fillos:

2.1.-Pedro Varela de Dubra, que foi Señor de Dubra. Casou con Aldonza Afonso, da que non houbo sucesión. Tivo dous fillos naturais -Lopo e Xoán- ós que legou uns casares en Bembibre. Pedro Varela outorgou testamento en Dubra o 04/01/1424, con corroboración xudicial do 06/02/1424, no que deixaba como herdeiro ó seu curmán Pedro Bermúdez de Montaos (v. abaixo). Foi enterrado no convento de Santa Clara, onde estaba o seu pai.
2.2.-Dona Aldonza Afonso Varela, monxa en Santa Clara de Santiago, que herdou do seu irmán o couto de San Martiño de Abeancos -tralo seu pasamento quedou para o convento de Santa Clara-. No ano 1424 outorgou notarialmente a cesión dos bens e señorío de Dubra ó seu devandito curmán Pedro Bermúdez, segundo que seu irmán Pedro Varela xa o deixara así disposto no testamento, que non se poidera formalizar no intre por falta de notario.


* (II) GARCÍA PREGO DE MONTAOS († c.a. ¿1400?).
- Se existe sombra documental sobre Pedro Bermúdez Prego, outro tanto ocorre co seu fillo e sucesor García Prego, que foi Señor de Montaos e da torre de Lestrobe. Finou cara a comenzos do século XV e foi enterrado no mosteiro de San Martiño Pinario de Santiago. Casou con dona María de Limia, da que tivo por fillos a:

1.- Pedro Bermúdez de Montaos 'o vello', que segue.
2-. Dona Tareixa de Montaos, que casou con Ares Pardo das Mariñas, con sucesión -liñaxe dos Mariñas-.


* (III) PEDRO BERMÚDEZ DE MONTAOS 'o vello' († 1445).
- Cavaleyro vasalo de noso sennor el Rey, Señor de Montaos e de Penaflor. Foi tamén Señor de Dubra por herdanza que lle deixou o seu curmán Pedro Varela, como xa quedou dito atrás. Casou con dona Leonor de Castro -unha das fillas de don Afonso de Castro e de dona María Ramírez de Guzmán, Señores de Castroverde-.
- Pedro Bermúdez 'o vello' outorgou testamento en Santiago de Compostela o 24/05/1445, sendo enterrado cabo do seu pai na capela que posuían en San Martiño Pinario. Por este documento sabemos que tivo os seguintes fillos do seu matrimonio con dona Leonor:

1.- Pedro Bermúdez de Montaos 'o gafo / o mozo', que segue (v. abaixo).
2.- Don Fernando Bermúdez de Castro, Deán da Colexiata de Santa María do Campo da Coruña, que sucedeu ó seu irmán Pedro no señorío de Montaos, tras o pasamento déste sen descendencia (v. abaixo).
3.- Dona María [Bermúdez] de Castro e de Montaos († 1502), que casou co capitán irmandiño Alonso de Lanzós († 1480) -en segundas nupcias deste señor-, con sucesión (v. Fernando DOPICO BLANCO, “Prolegómenos, fundación e transmisión dos morgados de Baltar e San Sadurniño (séculos XV ao XVIII)”, en Cátedra nº. 13, Pontedeume, 2006).
4.- Dona Isabel de Castro.
5.- Dona Beatriz de Castro.


* (IV) PEDRO BERMÚDEZ DE MONTAOS 'o gafo / o mozo' (~ 1430 / † 1462).
- Cabaleiro e Señor de Montaos, Penaflor e Dubra. Polo referido testamento do seu pai, sabemos que no ano 1445 todavía non chegaba ós dezaseis anos. A súa minoridade, que durou pouco, estivo titelada pola súa nai dona Leonor. Ainda que con certos matices, que se revelan un tanto confusos sobre o particular e con toda a lóxica precaución, semella que podemos propoñelo como casado con dona Ventura de Leiba. Agora ben, o que si está claro, dende logo, é que non tivo descendencia lexítima habida en matrimonio.
- Este Pedro Bermúdez foi un cabaleiro prototipo de comportamento rebelde e belicoso da nobreza galega no século XV. Mantivo graves disputas e disesións co Arcebispo de Santiago don Rodrigo de Luna, chegando ó enfrontamento armado en ocasións no intento de sacudirse do xugo arcebispal, e non dubidando en aliarse con inimigos do prelado.
- Pedro Bermúdez 'o gafo' finou relativamente novo na vila de Pontevedra, no mes de novembro de 1462, pouco despois de outorgar testamento. O seu enterramento estaba na capela familiar de San Martiño Pinario, segundo testemuñaba anos máis tarde a súa irmá dona María. Os seus estados e bens pasaron ó seu irmán don Fernando Bermúdez de Castro 'o deán', que segue.


* (V) Don FERNANDO BERMÚDEZ DE CASTRO 'o deán' (~ 1435 / † 1515).
- Coa desaparición do belicoso Pedro Bermúdez 'o gafo', se impón un novo modus faciendi na Casa de Montaos. O seu sucesor, crego de ordes maiores, culto, maquiavélico por intres, oportunista e, sen dúbida, ambicioso, trazou un cámbeo de rumbo para Casa de Montaos. Co novo director de orquestra, a forza rudimentaria das armas vai ser sustituida pola sutil política pacega, a todos os niveis. O novo Señor de Montaos habería de chegar ás máis altas instancias -os Reis e o Papa- onde faría valer os seus argumentos en varias ocasións. Fixo carreira relixiosa, sendo Arcediago de Nendos, Prior de Cambre e Deán da colexiata de Santa María do Campo da Coruña.
- Sen embargo do seu estatus relixioso, don Fernando tivo ó menos tres fillos naturais que saibamos, e que foron:.

1.- Don Pedro Bermúdez de Castro, que segue (v. abaixo). Foi lexitimado polos RR. CC. o 18/11/1489. Cinco anos despois, o 12/01/1494, seu pai lle facía doazón da Casa e señorío de Montaos, por vía de morgado regular. Máis tarde, o 09/02/1504, o mesmo don Fernando fundaba o vínculo e morgado -sensu estricto- a favor do referido don Pedro e seus descendentes, que comprendía os estados, casas, xurisdicións e bens de Montaos, Penaflor, Dubra, Vilaprego e Silván, con máis os casares de Vilamartín e coto de Coiro, porto de Carril, Val de Louriñá e casas principais en Santiago e A Coruña.
2.- Dona Leonor, citada expresamente no testamento do seu pai, á que lega dez mil maravedís.
3.- Diego de Silván, do que se da conta de súa filiación polo seu irmán don Pedro Bermúdez de Castro, no testamento déste, ó que lega vinte mil maravedís de rendas en beneficios eclesiásticos.

- Por último, queda resinar que don Fernando Bermúdez 'o deán' outorgou testamento no seu pazo de Caión o 11/01/1515, polo que refrendou as súas anteriores disposicións sobre o morgado de Montaos e polo que instituía por universal herdeiro ó seu citado fillo lexitimado don Pedro. Mandou que o enterrasen na Colexiata de Santa María do Campo, onde se conserva o seu mausoleo e onde se atopan moi ben definidas as armas que portaban os Señores da Casa de Montaos no século XV.


* (VI) Don PEDRO BERMÚDEZ DE CASTRO († 09/08/1529).
- A herdanza de don Fernando non deixou de pasar facturas gravosas ó seu fillo herdeiro. Así, no ano 1507 don Pedro outorgaba na Coruña unha escritura de concordia coa súa curmá dona Inés de Castro e Lanzós e seu marido Fernando de Andrade, Señores de San Sadurniño, polo preito que tiñan pendente sobre a pertenza e dereitos cabo do señorío de Montaos, Penaflor e Val de Louriñá. No ano 1522 Rodrigo Soneira de Riobóo, veciño da Coruña, vendíalle por oitenta ducados de ouro a don Pedro o señorío e vasalos que lle pertencían na freguesía de San Lourenzo de Berdillo, ademáis de terras, casares e outros bens.
- Don Pedro Bermúdez de Castro casou en primeiras nupcias con María Fernández Varela [de Andeiro], filla única do rexedor coruñés Xoán de Andeiro e de Constanza Fernández.
- En segundas nupcias, casou con dona Violante de Andrade e das Mariñas, filla de Diego de Andrade e de dona María de Haro e das Mariñas, Señores da Casa de Andrade.
- Chegados a este punto, compre poñer en claro a orde e secuencia destes dous matrimonios do Señor de Montaos, xa que en moitos traballos atópanse alterados, confusos e descontextualizados. O feito, real, foi que don Pedro divorciouse de María Fernández Varela, coa anuencia e beneplácito do seu pai o deán don Fernando. De xeito que éste, no ano 1504, outorgaba a xa citada doazón de bens e fundación de morgado a favor do seu fillo para que casara con dona Violante de Andrade, segundo di que tiña concertado de antemán con dona María das Mariñas, nai de dona Violante. Porén, no ano 1505 se atopa o preito entre don Pedro e a súa primeira muller, onde ésta lle esixe a devolución de dote.
- Xa no ano 1510, Don Pedro gañou unha Real Provisión do Emperador Carlos, que o facultaba para agregar diversos bens ó morgado. Trece anos máis tarde, o 15/06/1523, outorgaba testamento pechado no seu pazo de Lestrobe, polo cal incorporaba ó morgado de Montaos a fortaleza e pazo de Caión, xunto co seu porto, freguesías, vasalaxe e xurisdición, entre outros. No seu testamento mandaba que o enterrasen na capela familiar en San Martiño Pinario, engadindo que a fixera "labrar" ex novo.

- Fillas do primeiro matrimonio de don Pedro Bermúdez con María Fernández Varela foron:

1.- Dona Tareixa de Castro e Andeiro, que casou en primeiro matrimonio co licenciado Roi Martínez de Carballido, de quen houbo dous fillos. Un foi Fernando de Castro, que finou antes que a súa nai. O outro chamouse -ó igual que o seu pai- Roi Martínez de Carballido, a quen a dita dona Tareixa lle legaba no seu testamento a ¼ parte da facenda do licenciado Carballido en concepto de alimentos e dous mil cincocentos maravedís de xuro vello sobre os bancos da Pescadería de A Coruña, así como unhas casas grandes na mesma cidade que foran de Xoán de Andeiro -avó materno de dona Tareixa- e, asemade, certas herdades na freguesía de Andeiro e outros bens. En segundas nupcias, dona Tareixa casou con García Prego de Montaos, de quen houbo por fillas a dona Francisca e a dona Lucía. Esta última casou cun Fernán Pérez Parragués. A referida Dona Lucía de Castro outorgou testamento en Santiago o 03/02/1562, deixando por herdeiro e sucesor ó seu medio irmán Gonzalo Prego de Montaos, fillo natural de García Prego habido en Felipa González.
2.- Dona Xoana de Castro, monxa no convento de San Paio de Antealtares.

- Fillos de don Pedro Bermúdez e da súa segunda muller dona Violante de Andrade foron:

1.- Don Fernando Bermúdez de Castro II, que segue.
2.- Don Martín Bermúdez.
3.- Dona María Bermúdez de Castro, monxa.
4.- Don Diego de Andrade.
5.- Don Antonio Bermúdez de Castro, que sucedeu ó seu irmán don Fernando tras o pasamento deste sen descendentes.
6.- Don Gómez Bermúdez de Castro, que casou en Italia con dona Camila Carrafa. Deste matrimonio foi filla dona Beatriz Bermúdez de Castro e Carrafa (v. abaixo).
7.- Dona Isabel de Castro , monxa no convento de Santa Bárbara de A Coruña.
8.- Dona Leonor de Castro, monxa no convento de Santa Bárbara de A Coruña.


* (VII) Don FERNANDO BERMÚDEZ DE CASTRO II († 1570).
- Cavallero Comendador en la Orden de Santiago.
- No ano 1526 recibiu da súa irmá dona Xoana a renuncia e traspaso das lexítimas paterna e materna, para que as poidese agregar ó morgado.
- Casou con dona Xoana de Zúñiga, da que non houbo sucesión.
- Don Fernando outorgou testamento pechado en Caión o 23/11/1569, aberto e publicado o 23/08/1570, polo que instituía como seu sucesor no morgado ó seu irmán don Antonio, que segue. Entre as derradeiras vontades, don Fernando manda que o enterren en el monesterio de Nuestra Senora del Socorro dela Orden del senor Santo Agustín de mi villa de Cayón, que yo en ella fundé, en la capilla mayor del dicho monesterio (...).


* (VIII) Don ANTONIO BERMÚDEZ DE CASTRO († 1573).
- Gobernou durante moi pouco tempo a Casa de Montaos como sucesor do seu irmán don Fernando. Ordeado sacerdote, don Antonio finou sen descendencia.
- No inmediato transcurso dos anos posteriores ó pasamento de don Antonio, tivo lugar unha espectacular disputa polo morgado da Casa de Montaos. Por unha parte, don Pedro de Andrade e Castro, III Señor de San Sadurniño, apoderouse dos bens de Montaos alegando a súa condición de parentesco (que lle viña pola súa visaboa dona María de Castro e de Montaos) e, asemade, invocando unha cláusula do testamento de don Fernando Bermúdez de Castro II. No mesmo interim, dona Beatriz Bermúdez de Castro e Carrafa presentou demanda perante a Real Chancillería de Valladolid, sostendo os seus mellores dereitos na titularidade da casa pola súa calidade de sobriña dos referidos don Fernando e don Antonio, e por ser filla de don Gómez Bermúdez de Castro, irmán dos anteriores (v. arriba). A sentenza da Real Chancelería resolveuse o 14/06/1575 a favor de dona Beatriz, pola que se mandaba que fose amparada na posesión dos bens obxecto de reclamación e onde a recoñecían como titular da Casa de Montaos.


* (IX) Dona BEATRIZ BERMÚDEZ DE CASTRO E CARRAFA
- Casou co cabaleiro napolitano Lelio Grisson. O 30/01/1585 dona Beatriz facía expresa renuncia da titularidade da Casa de Montaos a favor da súa filla maior, que foi dona Lucrecia (v. abaixo).


* (X) Dona LUCRECIA BERMÚDEZ DE CASTRO E GRISSON († 1589)
- Casou con don Francisco de Menchaca, fillo do Comendador da Orde de Santiago don Juan de Menchaca. Nas capitulacións matrimoniais entre don Francisco e dona Lucrecia (Valladolid, 18/04/1584), unha das condicións estipuladas era que o referido don Francisco se houbera de chamar e apelidar Bermúdez de Castro, en adiante … Cabe suliñar que dona Lucrecia tivo un tráxico fin, morrendo asesiñada o 01/12/1589. Filla primoxénita deste matrimonio foi dona Beatriz, que segue.


* (XI) Dona BEATRIZ BERMÚDEZ DE CASTRO E MENCHACA († 1626)
- Tralo dramático final da súa nai, dona Beatriz foi a xovencísima titular da Casa de Montaos, baixo o amparo e administración da súa homónima avóa materna. En 1605 casou con don Pedro Álvarez de Vega, fillo maior de don Juan de Vega e de dona Tomasa Enríquez de Borja, Condes de Graxal. Por este casamento se unificaron os morgados de Montaos e de Graxal, segundo quedara estipulado nas capitulacións matrimoniais de 1605. Fillos deste matrimonio foron:

1.- (XII) Don Juan de Vega Borja Bermúdez de Castro († 1648), Conde de Graxal e Señor de Montaos, Xentilhome de Cámara de S. M. O 08/09/1626 recibiu o título de Marqués de Montaos. Casou con dona Juana de Borja e Velasco e non tiveron descendencia.

2.- (XIII) Don Francisco Álvarez de Vega Bermúdez de Castro († 1666), Conde de Graxal e II Marqués de Montaos. Sucedeu ó seu irmán don Juan, tras o pasamento deste sen descendencia.
- Don Francisco tivo tres nupcias. Do seu segundo matrimonio, con dona Leonor Rodríguez de Villafuerte, sucederon o seguintes titulares de Graxal e Montaos.

-------------------------------------------------------------------------

- Rogo que en calquer cita/copia que se faga sobre os datos aquí expresados, se poña e cite o meu nome e apelido como autor, e como colaboración de autor en http://www.xenealoxia.org- Gracias.

* FE DE ERROS. Nota aclaratoria:

- Por despiste/desliz meu, durante dous días apareceu na mensaxe anterior dona Tareixa de Zúñiga como muller de don Fernando Bermúdez de Castro II, cando realmente tiña que poñer dona Xoana de Zúñiga. Polo tanto, enmendo e corrixo o nome na anterior mensaxe, e rogo perdón por este lapsus.

- Gracias.

- Algúns datos máis sobre a Casa de Montaos, que seguramente lle interesan ó sr. Cainceiro.

- O testamento de don Fernando Bermúdez de Castro II, e tamén o do seu pai don Pedro Bermúdez de Castro, así como algúns outros documentos, xa foron publicados fai anos por:

* José GARCÍA ORO & María José PORTELA SILVA, “La Casa de Montaos en el siglo XVI: Vida y muerte en una casa señorial gallega”; en Morte e sociedade no Noroeste Peninsular, Asociación Galega de Historiadores, Santiago de Compostela, 2004.

* María Dolores BARRAL RIVADULLA, La Coruña en los siglos XIII al XV (col. Galicia Histórica), Fundación Pedro Barrié de La Maza, A Coruña, 1998.

- Cómpre sinalar e advertir que é moitísimo máis acertado o estudio sobre os Señores de Montaos que se atopa na obra de BARRAL RIVADULLA, que no artigo do P. ORO e Mª. José PORTELA, onde (contradictoriamente coa propia documentación que publican) se atopan bastantes incoherencias e erróneas filiacións xenealóxicas. Polo tanto, é moito máis fiable o de Barral, xa que o de Oro & Portela, reitero, adolece de varias filiacións erróneas e confusión de persoeiros desta Casa.

- De seguido, velaquí algunhas cláusulas do testamento de don Fernando Bermúdez de Castro II (23/11/1569), onde se refire á súa muller dona Xoana de Zúñiga.

- Yten, digo y declaro que yo resçibí en dote y casamiento con dona Juana de Çúniga, mi muger, ocho mil ducados, en lo qual entraron veynte e un mil e nueveçientos maravedís de juro biejo, a razón de veinte y çinco mil el millar, e más çiertos bestidos y joas (sic) que fueron tasadas en çierta quantía de maravedís, según se contiene en la tasaçión y carta de dote a que me refiero. Mando que sea pagada la dicha dona Juana de todo lo susodicho, ansí en los çensos que tengo sobre los cotos de Binçios y Gondomar, qu-está obligado a pagarme don Garçía Sarmiento, y en las sesenta y tantas mil maravedís que yo tengo de juro de Su Magestad situados en las tierras de Bergantiños e tierras que fueron de Ares Pardo, a razón de catorze mil maravedís el millar, y en los veinte mil y nuebeçientos maravedís que me fueron dados en la dicha dote, que yo hize pasar y están situados en las dichas tierras de Bergantiños. Y sino quisiere tomar los dichos çensos y rentas en los preçios que yo lo conpré, mando que sea pagada de toda la dicha dote en lo mejor parado de sus (sic) [mis] bienes como más su voluntad fuere (…).
- Yten, por quanto al tienpo que yo me casé con la dicha dona Juana, mi muger, le prometí por vía de arras los mis cotos de Perbes y Villarmayor, con todo su jurdiçión çevil y creminal, alto mero misto enperio, con todas las rentas a ellas anexos y pertenecientes, ansí propios como benefiçios patrimoniales de los dichos cotos, por los días de su vida. Quiero y mando y es mi boluntad qu-el dicho contrato de arras le sean guardados y cunplidos como en el se contiene (…).
- Yten, mando a la dicha dona Juana de Çúniga, mi muger, aliende del çenso dicho, el mi puerto y billa de Cayón, con su feligresía anexa a la dicha villa, con las casas prinzipales della en que al presente vivimos y moramos, y con las otras casas propias que yo tengo en la dicha villa y puerto de Cayón, con todos los más casares que se cojen y recaudan en la dicha eira dela dicha villa, según y como asta aquí se a cogido, con todos los vasallos dela dicha villa y feligresía de Santa María de Cayón (…). Con más le mando a la dicha dona Juana, mi muger, el uso-frutos delas mys casas prençipales dela çiudad dela Coruna y delas más casas que yo en ella tengo, para que aya e lleve el uso-fruto e rentas dellos por todos los días de su vida, e al tienpo de su falleçimiento quede ansí mismo a mi heredero e suçesor que suçediere en la dicha mi Casa de Montaos (…). (AHUS, Casa de Montaos, Autos y Pleitos, C. 1, P. 23/219 a 222).

- Outro documento de interese:
- A Coruña, 25/08/1572: Sentencia arbitraria dada por los bachilleres Ernández y Patiño, abogados en la Real Audiencia de La Coruña y jueces nombrados por doña Juana de Zúñiga, muger que fue de don Fernando Bermúdez de Castro, y don Antonio Bermúdez de Castro, Señor de la Casa de Montaos, en virtud de compromiso que a este fin otorgaron, en el pleito que entre los dos pendía. Y por ella se declararon por bienes del mayorazgo de Montaos todos los contenidos en una escriptura de donación por vía de vínculo y mayorazgo otorgada por don Fernando Bermúdez de Castro el viejo en fabor de Pedro Bermúdez de Castro, su hijo, en el puerto de Cayón, a 12 de enero de 1494, ante Jácome Paulos, notario. (AHUS, Casa de Montaos, Autos y Pleitos, c. 1, P. 9/1 e ss.).

* Bens que pertencían a dona Violante de Andrade e das Mariñas, segunda muller de don Pedro Bermúdez de Castro (* AHUS, Casa de Montaos, Informes, C. 14, P. 1/1 e ss.).

- Coutos de Perbes e Vilarmaior, coa metade dos beneficios sen cura deles.
- Betanzos o vello, vendido logo polo seu fillo don Fernando Bermúdez de Castro II.
- Couto de Lendo, con dous tercios do beneficio.
- A sen cura de Vilaño e San Román, que levaba o mosteiro de Caión.
- A presentación do beneficio de Santa Leocadia da Foz (sic: Perillo, Oleiros) e certas viñas en Vilar de ¿…?, xunto á ponte do Burgo.

Hola, Fernando Dopico B.:

Acabo de leer con atención el estupendo estudio que has realizado de la familia. Muchísimas gracias por desglosar con tanta claridad la diferente documentación que has analizado.
Tengo interés en averiguar la relación que hubo entre un D. García Prego que era sobrino del Obispo D. Diego de Muros III y el García Prego que citas.
No tengo ninguna pista de quién eran los padres del primer D. García Prego que he mencionado, aunque según D. José García Oro, en la biografía del obispo, especifica que éste tenía un hermano que se llamaba Sancho Sánchez -usó este hermano suyo el apellido de la madre de ambos: Catalina Gómez, vna. de Cee. Casada en segundas nupcias con Fernando Casquizo. Hija de Teresa Sánchez de Moscoso y Diego Rodríguez de Muros, Juez de Muros, [que eran de la familia de los antecesores y futuros Condes de Altamira], y falleció Sancho antes del 4/9/1497, fecha del testamento de su madre en el que detalla que ya había fallecido. Motivo por el que designa como heredero a su otro hijo D. Diego de Muros, que en aquella fecha aún era Deán de Santiago-.

El mismo autor, comenta que dicho obispo estaba emparentado con los Moscoso, ya hemos visto por qué, y además, con los Bendaña y Montaos. Lo anterior parece confirmar que el sobrino del Obispo: D. García Prego, debía ser de la familia de Montaos.
El padre del obispo, según el P. Risco -"España Sagrada". Tomo 39-, se apellidaba Míguez de Bendaña, entonces vemos también la relación familiar.
D. Diego de Muros III -Obispo de Mondoñedo [1505-1512] y después de Oviedo-, falleció el 18/8/1525. Había otorgado testamento dos días antes.

- En el año 1507, me encuentro con un Gonzalo Prego "O Mozo", que fue nombrado canónigo para la Colegiata de Ribadeo, en dicho año. Y al año siguiente, 1508, con un García Prego:

<< ... D. Diego de Muros... designó al Bach. Pedro Martínez y a García Prego, a los que extendió el oportuno documento en 2 de julio de 1508 ... >>

Supongo que es el mismo sobrino del obispo... No llamaban mi atención si no fuera que coincide la aparición de estos Prego durante los años que ocupó el obispado de Mondoñedo el obispo referido.

¿Sabes quiénes eran los padres del García Prego que era sobrino del obispo, y si Gonzalo Prego "O Mozo" era hermano de García Prego?. Gracias.

Fuentes:
- {{D. José García Oro:"Diego de Muros III y la cultura gallega del siglo XV". Ed. Galaxia, 1976 -pp: 16, 109, 149 y 150-}}
- {{D. Enrique Cal Pardo: "Episcopologio Mindoniense", pp: 257, 258 y 261}}


Saludos

- Ola, Serba.

- O García Prego de Montaos que casou con dona Tareixa de Castro e Andeiro era o Mordomo Maior do Hospital Real de Santiago de Compostela. Outorgou testamento en Santiago o 29/05/1551.
- En canto ó Gonzalo Prego de Montaos que mencionei na mensaxe anterior, era criado do Conde de Altamira e fillo natural do arriba citado García Prego, habido nunha señora chamada Felipa González. Este Gonzalo Prego sucedeu á súa media irmá dona Lucía de Castro, por falta de descendencia desta señora. Tamén, poido clarexar que o dito García Prego tivo outras tres fillas naturais máis, que foron: María Prego, Xoana Prego e Inés González, segundo as menciona Gonzalo Prego no seu testamento outorgado en Madrid o 16/09/1563. A dita María Prego quedou, á sua vez, como herdeira do seu irmán Gonzalo, que finou tamén sen descendencia. Esta señora estaba daquela casada con Gregorio de Pazos, sendo veciños de Vigo.

Esto empieza a coger color, un foro que se abrió en Diciembre de 2006 se vuelve a retomar en Junio de 2009.

Empecemos por las erratas:

1.- Donde escribo “Señor de Estado y Casa de Montaos, Dubra y Peñaflor (Conde de Graxal)” no es Conde de Graxal es una errata mía (aclarado queda por D. Fernando Dopico).

2.- D. Gaspar Bermúdez de Castro Menchaca y Zúñiga, siendo tutor de su hijo Bernardino Ramírez. Bernardino Ramírez (gobernador de los estados de Montaos) no es tutor de D. Gaspar, si no que es D. Juan Menchaca.
“(…) No es extraño que esto pudiera ser así, pues ya pasados diez años desde la muerte de D. Fernando Bermúdez de Castro, se hizo un requerimiento contra Bernardino Ramírez, Gobernador de los estados de Montaos, por D. Juan Menchaca, como tutor de D. Gaspar Bermúdez de Castro Menchaca y Zúñiga hijo único de D. Fernando Bermúdez de Castro, para que haviendo tomado la propiedad de la fortaleza de Lestrove, no pasase aún a tomar posesión de la villa de Caíon y sus tierras hasta hacerse la capilla mayor del monasterio y un monasterio con catorce celdas, en cumplimiento del testamento de D. Fernando Bermúdez de Castro (…)” [Revista Eumesa de Estudios Cátedra nº 14, en el artículo "El monasterio de Caión y su hacienda en tierra de Pontedeume" de Santiago Daviña Sáinz. P. 308/309]
D. Santiago Daviña escribe que D. Gaspar es hijo de D. Fernando y por las pruebas documentales que nos aportan, D. Fernando Dopico “- Casou con dona Xoana de Zúñiga, da que non houbo sucesión.” y D. Antonio Presedo “(…) o caso de D. Gaspar, morto en 1590, un ano despois do tráxico asesinato da sua nai Dna. Lucrecia Bermúdez de Castro; irmá de Dna. Beatriz que se casou con un heredeiro do condado de Graxal en 1605. (…) [A Consolidaçáo de um Estado Nobiliárquico na Galiza da Baixa Idade Média: Montaos (1355-1523)], esto no es así.

3.- Don Diego de Andrade es el padre de Violante de Andrade y no D. Fernando de Andrade.

Enmiendo los errores y pido disculpas.

Prezado Fernando Dopico Blanco,

Meus parabéns pela belí­ssima exposií§í£o dos dados sobre os Bermudez de Castro.

De seu maravilhoso artigo, tenho algumas dúvidas:

Em uma grande base que estou a montar da famí­lia Castro, envolvendo os Bermudez de Castro, se é que interpretei corretamente, apurei a seguinte sequíªncia de descendíªncia:

a) Beatris de Castro – Esposo: Pedro í

Para Samuel C O Castro

No tengo información adicional sobre Fernando Bermúdez de Castro Riobó, pues lo que escribí procede -como ya dije-, de lo que publicó Bugallal en la Gran Enciclopedia Gallega. No obstante Alfredo Bermúdez de Castro Risueño tiene una Web de la familia Bermúdez de Castro, que puede ser interesante consultar. Está en elanillo.com, pinchando en Monografías. Saludos.

[/i]

Millafre escribió: Fernando Bermúdez de Castro Riobó - Alfredo Bermúdez de Castro Risueño [/i]

Prezado Millafre,

Muito obrigado pelas informaí§íµes. Vou consultar o colega Alfredo.

Fraterno abraí§o.

Samuel de Castro

- Por omisión involuntaria, esquecín poñer unha filla máis do matrimonio entre Pedro Bermúdez de Montaos 'o vello' e dona Leonor de Castro, que foi dona Beatriz de Castro. Subsanada esta omisión, xa aparece arriba no seu lugar correspondente.

- Gracias, e perdón por este esquecemento involuntario.

- Sr. Samuel C O Castro.

- Primeiramente, agradecerlle os seus cumpridos, que non se merecen.

- En segundo lugar, rógolle por favor que lea atentamente o meu artigo de arriba; xa que vostede está a deducir filiacións, etc. que eu non puxen así, nin moito menos.

- Terceiro. Coido que puxen moi clara e moi concisa cal foi a orde de sucesión na Casa de Montaos, quen é quen referente a cada persoeiro, etc.; polo cal, remítome ó que escribín.

- Cuarto. Está vostede a confundir bastantes persoeiros, nomes, apelidos, cronoloxía, etc. Por exemplo, escribe vostede:

Afonso de Castro – Sr. de Castro Verde – Esposa: Maria Ramires Gusmão – Fhs:
a) Teresa Vasques de Montaos (Teresa Bermudez de Castro)
1º Esposo: Martinez Carbollido
2º Esposo: Arias Pardo das Marinas
3º Esposo: Garcia Prego de Montaos – Fhs:
1) Maria Bermudez de Castro e Montaos – Esposo: Alonso de Lançós – Fhs:
a) Fernando Bermudez de Castro – Teve fhs com ..................... ?
1) Pedro Bermudez de Castro – 1ª Esposa: Maria Fernandes Varela - 2ª Esposa: Violante de Andrade

- Non sei de onde saca a anterior secuencia xenealóxica, nin lle vexo senso ningún ... ¿Por favor, podería ser tan amabel de explicá-la?.

- Por outra parte, resposto brevemente as súas enquisas, na mesma orde en que vostede as formulou.

(1) Ningunha das dúas secuencias é correcta, tal e como vostede as propón.

(2) Se vostede se refire a don Fernando Bermúdez de Castro 'o deán' († 1515), éste foi fillo de Pedro Bermúdez de Montaos 'o vello' e de dona Leonor de Castro. Se vostede se refire a don Fernando Bermúdez de Castro († 1570), éste foi fillo de don Pedro Bermúdez de Castro e de dona Violante de Andrade e das Mariñas. Se vostede se refire a outro, ..., descoñezo de quen se trata, e rógolle que se explique con datos e documentos ...

(3) Está moi, moi, moi claro no meu artigo. ¿Non si?.

(4) Si. Na historiografía española o acrónimo RR CC se usa habitualmente para designar ós Reis Católicos, don Fernando & dona Isabel.

(5) Volvo a rogarlle que léa detidamente o meu artigo, porque está vostede a sacar conclusións erróneas e a mezcolar persoeiros pertencentes a épocas dispares. En resumo, está a facerse un lío ...

- Por último, recoméndolle que teña coidado coas homonimias, uso das cronoloxías, etc. Gracias.

Encontrei hai tempo algúns datos interesantes as xenealoxias presentadas aqui por Fernando do Pico B.

O matrimonio formado por Xoán Varela e Constanza Paez, tiveron por fillos ademais que a Pedro Varela de Dubra e Aldonza Afonso Varela, monxa, a Mariña Paez Varela de Dubra señora que tivo descendencia, pero sen coñecerse o seu consorte.
Esta tal Mariña seria a fundadora do solar dos Varela de Rieiro en San vicente de Rial.

Prezado Fernando Dopico Blanco,

Obrigado por sua lúcida explicaí§í£o de minhas gralhas cometidas, que lhe peí§o desculpas pela minha inserí§í£o errada de dados, que realmente ní£o escreveu em sua mensagem de 13.6.2009.

Iniciei minha base dos Castros no NFP (Gayo), e a expandi com dados de outras dezenas de obras que retratam essa famí­lia, reportando também no site do GENEALL e, ajudas avulsas de centenas de pessoas e, quanto aos Bermudez de Castro, a grande maioria nas informaí§íµes do site contendo dados do Alfredo Bermudez de Castro e Rizueno. Obviamente, haverá falhas tanto dos antigos autores, como também minha, pois também estou sujeito a interpretar e coletar erradamente dados dessas obras.

Especificamente sobre os Castros espanhóis, incluindo os Bermudez de Castro, tenho algumas dúvidas que gostaria de esclarecer, que infelizmente ní£oconsegui localizar esclarecimentos nas obras que pesquisei.

Como notei que fizeste as pesquisas em documentos fidedignos, gostaria de contar com sua ajuda no esclarecimento das mesmas, inclusive de outros colegas que possam informar. Portanto, se puderes fazer a especial gentileza de esclarecer os pontos que abaixo exponho, fico-lhe muití­ssimo agradecido.

Quanto í  primeira sequíªncia que descrevi, foi baseada no NFP (Gayo), $87, N-12-13-14, onde ali diz: (“D. Fernando de Castro, que depois se chamou D. Pedro Bermudez de Castro, por casar na Casa de Montaos, de que vem os Marqueses de Montaos e os Bermudez de Castroâ€

Con respecto a casa dos varela do Rieiro da feligresia de San Vicente de Rial, podense ver os seus datos no Libro de Fundacións, depositado no AHDS.
O que o Sr. Fernando Dopico Blanco, non desvelou foi a relación da casa de Montaos con matrimonios da vila de Noia tales como:
D Juan Bermúdez de Castro, c c Dona Aldonza de Romay e Sotomaior
D. Francisco Bermúdez de Castro "o vello" , c c Dona María Rodríguez de Guisamonde...
Datos estes saidos de "Escudos de Noia", de Manuel Fabeiro.

Tito11 escribió:O que o Sr. Fernando Dopico Blanco, non desvelou foi a relación da casa de Montaos con matrimonios da vila de Noia tales como:
D Juan Bermúdez de Castro, c c Dona de Romay e Sotomaior
D. Francisco Bermúdez de Castro "o vello" , c c Dona Marí­a Rodrí­guez de Guisamonde.

Prezado Tito11,

Também tenho interesse na ascendíªncia e descendíªncia dos 2 casais que informaste. Talvez o Sr. Fenrnando Dopico Blanco possa nos esclarecer, informo abaixo os referidos casais:

p) D Juan Bermúdez de Castro, c c Dona de Romay e Sotomaior

q) D. Francisco Bermúdez de Castro "o vello" , c c Dona Marí­a Rodrí­guez de Guisamonde

Agradeí§o í  ambos no que for possí­vel informar. Fraterno abraí§o.

Samuel C O Castro

Estiven revisando os datos que teño sacados de Vaamonde Lores, Eduardo Pardo de Guevara, Luis de Salazar e Castro, publicados por José Luis Lamigueiro, e sobre a liña que apuntaba máis arriba sae o seguinte.

Parece ser que * (III) PEDRO BERMÚDEZ DE MONTAOS 'o vello' († 1445), que c c Dona Leonor de Castro, non tivo soamente 5 fillos, senón que teria unha filla máis: Dona Inés

Dona Inés Bemúdez de Rioboo e Nogueira, c c D. Fernando Ossorio, fillo de D. Pedro Álvarez Ossorio, I conde de Lemos e de Dona Maior de Valcarcel. D Fernando adoptaria os apelidos de seu sogro. Terían por fillos a:

1 D. Fernando Bermúdez de Castro, Sr da Penela e de Montaos
2 D. Pedro Bermúdez de Castro, Sr de Sª Mª de Traba
3 D. Gonzalo López de Rioboo e Bermúdez de Castro, Sr da Casa e Val de Nogueira

Este Gonzalo c c Dona Inés de Rioboo e Figueroa, tendo por fillo a:

D. Francisco Bermúdez de Castro, Sr da Casa e Val de Nogueira, que c c Dona María de Caamaño e Mendoza, da casa de Rubians, tendo por filla a:

Dona Inés de Mendoza Bermúdez de Castro, que c c D. Roi Pérez de Carantoña, Sr de Cereixo, Orellan, Carantoña e Tines, rexedor de Noia e capitán almirante da nave de España. Tiveron por fillos a:

1 D Roi Pérez da Costa, sr de Cereixo, etc
2 D Xurxo Vázquez da Costa
3 D Francisco Bermúdez da Costa, cabaleiro da orde de San Xoán

Agora a miña dubida é si este Francisco casou con Dª María Rodríguez de Guisamonde, e foron os pais de D. Juan Bermúdez de Castro casado con Dª Aldonza de Romay e Soutomaior, matrimonios todos eles de Noia ou da sua influenza, ou existe outra explicación documentada....


1

[quote="Tito11"]Dona Inés Bemúdez de Rioboo e Nogueira, c c D. Fernando Ossorio, fillo de D. Pedro í

- Ola.

- Pero, vamos a ver, señoras e señores.

1.- ¿De onde sacan vostedes que Pedro Bermúdez de Castro 'o vello' do seu matrimonio con dona Leonor de Castro tivo unha filla chamada dona Inés?. Citen, por favor, o documento e arquivo, etc., onde aparece tal filiación, etc ...

2.- ¿De onde sacan vostedes que existiu un don Fernando Ossorio, fillo de don Pedro Álvarez Ossorio, I conde de Lemos e de Dona Maior de Valcarcel, que casou coa arriba citada dona Inés e que, polo tanto, adoptou porén os apelidos de seu sogro (Bermúdez de Castro)?. Citen, por favor, o documento e arquivo, etc, onde aparece tal matrimonio, etc ...

* Moito me temo que estan vostedes a tragar, con todos os respectos, cunha FALSIFICACIÓN histórica como a copa dun piñeiro, pero, alá cada quén. Polo tanto, demostren o que sosteñen con documentos, e logo, se queren, falamos ou debatimos o que faga falla ... Se non hai fontes documentais fidedignas, o resto non serve ..., se non como historia-ficción ..., e de iso xa debíamos de andar escaldados, todos e todas, a estas alturas ... vamos.
- Gracias e saudos.

Precisamente porque do lugar onde tirei estes datos, non se aporta documentación, nin citas, nin aparato critico, reflexeinos aqui para descubrir si hai quen os avale con documentos.
Os datos en cuestión saqueinos de http://www.xenealoxiasdoortegal.net/, onde os presenta ou presentaba outro contertulio de estes foros: Lamigueiro

O que si encontrei eu hai tempo, no libro de fundacións da parroquia de San Vicente de Rial, actual concello de Val do Dubra, foron testamentos e documentos do s. XVI, e unha recopilación na que se presentaba os datos aportados:
O matrimonio formado por Xoán Varela e Constanza Paez, tiveron por fillos ademais que a Pedro Varela de Dubra e Aldonza Afonso Varela, monxa, (como os presenta Fernando do Pico B), a Mariña Paez Varela de Dubra que foi a fundadora do solar dos Varela de Rieiro na parroquia de Rial.

Seu fillo seria Juan Varela de Dubra do Rieiro, que tivo por fillo a sua vez a:
Paio Varela de Rieiro, que c c Dona Teresa Núñez Pose de Leis, da casa do Barro, na Baña. Tiveron por filla a:
Francisca Paez Varela de Dubra, que c c Lopo González Varela o Vello, que fixo partila en 1574, conservada no dito Libro de fundacións de San Vicente de Rial, depositado no Arquivo Historico Diocesano de Santiago de Compostela.

En canto o a tal Dª Ínes presunta filla de Pedro Bermúdez de Castro "o vello" e a súa descendencia haberia que preguntarllo a Lamigueiro, porque si eu tivese certeza deles ¿para que preguntar?

- Imos ver se zanxamos, definitivamente, a cuestión dos descendentes directos do matrimonio entre Pedro Bermúdez de Montaos 'o vello' e dona Leonor de Castro.

- Como xa quedou abondo explicado máis arriba, Pedro Bermúdez de Montaos 'o vello' († 1445), Señor de Montaos e de Dubra, otorgou testamento en Santiago de Compostela o 24/05/1445.

- De seguido transcribo unha clásula do seu testamento, onde nomea os fillos que tivo en dona Leonor.

* "Yten, minnas mandas e testamento conplidos, fazo, constituyo y establesco por meus herdeyros unibersás en todos meus bens e terras, e freyguesías, e coutos, e sennoríos, e casas y heredades que eu ey e tenno e poseo, e me perteçen e perteçer debe, de feyto e de dereyto, e de uso e de costume, e da outra qualquier maneyra, en terra de Dubra, e de Montaos, e de Vergantinnos, con o castelo de Pennaflor e terra de Moranna e Salnés, e en terra de Morraço, e Toronno, e Bal de Lourinna, e en terra de Bilaboa, e eno obispado de Tuy, e en outros casquer lugares ao dito Pedro e a Fernando, meus fillos, y a súas irmaas donna Ysabel e donna María e donna Beatriz que ube ena dita donna Lionor, minna muller, e a qualquer outro meu fillo o filla se ela agora anda ou for prenne" (• AHUS. Casa de Montaos, Testamentos Curadorías, C. 17, P. 1 / 65-76).

- Supoño que con isto queda claro o que postulaba máis arriba. Por certo, é necesario clarexar a última frase desta cláusula. Resulta que dona Leonor non tivo máis fillos, nin estaba 'prenne' daquela. Se ben, Pedro Bermúdez deixaba aberta esta posibilidade (que era uso normal nos testamentos) para salvagardar a lexitimidade dun hipotético descendente que poidese nacer con posterioridade. Cousa que, como queda dito, non ocurriu. Para máis señas, Pedro Bermúdez 'o vello' finou moi pouco despois de outorgar testamento.

- Espero que con esta proba documental se disolva, dunha vez, toda dúbida e toda pretensión de adxudicarlle máis fillos/as no seu matrimonio con dona Leonor.

- Agora ben, dito isto. Tamén é preciso recoñecer que Pedro Bermúdez 'o vello' podería haber tido un matrimonio anterior, e haber outros fillos/as deste. Pero, resulta bastante sospeitoso que no seu testamento non faga ningunha referencia concreta a unhas hipotéticas nupcias anteriores, nin a máis descendentes que os arriba citados ... Así que, repito, non se debe descartar a posibilidade dun enlace anterior. Pero, tamén, a xulgar polo seu testamento, parece que non o houbo ou que, cando menos, non quedou descendencia de ese hipotético matrimonio ...

- E agora, quen o desexe, que saque documento ou documentos que contradigan o escrito e o testamento do Señor de Montaos ... Xa que logo, non debe valer outra cousa que non sexa documentación. Nada de opinións, valoracións ou citas a/de fulano ou mengano. Salvo que se aporte o documento que fale por si mesmo ...

- Saúdos.

- Sr. Samuel C O Castro.

- Demasiadas preguntas para tan pouco espacio ... Se a iso, lle engadimos outras tantas que formulou noutros tantos temas ...

- Con todos os respectos, recoméndolle que antes de seguir coas súas xenealoxías, que asemellan moitas e moi revoltas, estudie vostede un pouquiño de historia, de paleografía e de diplomática. Asemade, sería bon que comezase a distinguir ou a separar o que son artigos e traballos serios e científicos, doutros que son mera especulación ou, para entendermos, pura 'historia-ficción' xenealóxica ...

- Eu só lle vou facer dúas preguntas:

(1) ¿É vostede capaz de distinguir cando está a manexar datos sobre personaxes históricos en contraposición a personaxes froito de lendas, de erros en nobiliarios e xenaloxías ou, simplemente, inexistentes? ...

(2) ¿É capaz vostede de asignar as respectivas cronoloxías e filiacións coherentes para cos persoeiros polos que se interesa ...?.

- Saúdos.

Prezado Fernando Dopico Blanco,

Mesmo ní£o tendo respostas í s minhas dúvidas, deixo o meu muito obrigado.

Respondendo í s suas perguntas:

1) Sim.

2) Sim

Fraterno abraí§o.

Samuel de Castro

Prezada Maria Bermudez de Castro,

Sobre os Bermudez de Castro, dentro deste tópico específico, ficaria mais aconselhável trocarmos informações.

Fico a disposição. Carinhoso abraço.

Samuel de Castro

Sr. Samuel de Castro.

Digame en concreto qué información desea sobre los Bdz. de Castro.

Un saludo, María C. Bermúdez de Catro.

Prezada María C. Bermúdez de Castro ,

Minha base dos Castros, envolvendo os Bermudez de Castro, é imensa e envolve diversas linhas desse duplo apelido.

Não tem como indicar-lhe um interesse individual de uma linha específica, pois meu interesse é em TUDO que retrate este interessantíssimo ramo.

Lhe peço, inicialmente, que retratemos o seu ramo específico dos Bermudez de Castro, para que eu possa verificar se já está entroncado em minha base. O que peço sua gentileza de informar-me o que tens. Se preferir, poderás enviar para o e-mail que anteriormente lhe indiquei no tópico "Pedro Pardo de Cela".

Agradeço pela sua disponibilidade. Ótima semana. Abraço fraterno.

Samuel de Castro