
serba escribiu:En el capítulo 'FAMILIA Y BIENES DEL MARISCAL', ps: 29 y ss., especifica que la esposa de D. Pedro Pardo de Cela, el Mariscal, -D.ª Isabel de Castro- había enviudado de D. GALEOR MOSQUERA...
{Archivo General de Simancas, Registro General del Sello, V-1484, fol. 83}
¿Quién era este Galeor Mosquera?.




serba escribiu:Mi pregunta: Si Isabel "quedó viuda con solo una hija", es de suponer que D.ª Beatriz -la que casara con Pedro de Bolaño Rivadeneira- ya había fallecido. D.ª Constanza es mencionada en el libro en años posteriores -junto con su marido D. Galeor Osorio-, por eso lo digo.
¿Alguien sabe si el fallecimiento de Beatriz fue alrededor de 1483?.


serba escribiu:En el citado libro del primer mensaje, ps: 57 y 58
... <<Degolaron juntamente co él a Pero de Miranda Saavedra e Castro seo fillo, é da su muger Dona Isabela de Castro, .........
serba escribiu:Muchas gracias, Lamas. Con tu ayuda ya salgo de dudas.
Si tienes alguna referencia del hijo del Mariscal: Pedro de Miranda Saavedra e Castro, te agradezco la información; supongo que no habrá demasiada historia sobre él por haber fallecido tan joven.
Saludos






<<En 5/7/1422 otorga D. Gil un documento de foro del cillero y lugar de Castromayor, en tierras de Costas de Montes, a favor de PEDRO LÓPEZ MOSQUEIRA, Alférez Mayor del Conde D. Fadrique, y de CONSTANZA RODRÍGUEZ, su esposa, y del hijo de ambos GALAOR MOSQUEIRA, en canon anual de cinco florines del reino de Aragón. Fue confirmado por el cabildo a 11 de agosto de 1422.>>
serba escribiu:F. de Castromor. Castromaior (San Xoán), Abadín
En esta fortaleza pasó los últimos años de su vida la viuda del Mariscal D. Pedro Pardo de Cela.

* [...] Pedro Lopes Mosqueyra alferez mayor do sennor conde don Fradique et Constança / Rodrigues sua muller et GALAOR MOSQUEYRA seu fillo deles ambos [...].>>
* << [...] et damos a foro jur herdad para senpre a vos Roy Polo escudeiro de Galoor Mosqueyra [...] >>

serba escribiu: {Archivo General de Simancas, Registro General del Sello, V-1484, fol. 83}

serba escribiu:... En el libro "El Mariscal Pardo de Cela, a la luz de nueva documentación histórica". Publicado por Gráficas A. Santiago. Viveiro, Lugo, 1962-, de D. Francisco Mayán Fernández. En el capítulo 'FAMILIA Y BIENES DEL MARISCAL', ps: 29 y ss., especifica que la esposa de D. Pedro Pardo de Cela, el Mariscal, -D.ª Isabel de Castro- había enviudado de D. GALEOR MOSQUERA...
{Archivo General de Simancas, Registro General del Sello, V-1484, fol. 83}

...<<En 5/7/1422 otorga D. Gil un documento de foro del cillero y lugar de Castromayor, en tierras de Costas de Montes, a favor de PEDRO LÓPEZ MOSQUEIRA, Alférez Mayor del Conde D. Fadrique, y de CONSTANZA RODRÍGUEZ, su esposa, y del hijo de ambos GALAOR MOSQUEIRA, en canon anual de cinco florines del reino de Aragón. Fue confirmado por el cabildo a 11 de agosto de 1422.>>
...El referido documento del mensaje anterior -5/7/1422- fue confirmado pasadas unas semanas y recopilado en el 'Tumbo Pechado' de la Catedral de Mondoñedo:
<<1422, agosto, 11
"El cabildo mindoniense confirma la carta de foro por la que el obispo Gil Soutelo (1415-1426) aforó a PEDRO LÓPEZ MOSQUEIRA Alférez Mayor del Conde D. Fadrique, el cillero de Castromayor".
Cita:
* [...] Pedro Lopes Mosqueyra alferez mayor do sennor conde don Fradique et Constança / Rodrigues sua muller et GALAOR MOSQUEYRA seu fillo deles ambos [...].>>
...Veinte años más tarde, hay nuevas noticias de Galaor Mosqueira en dos documentos, ambos fechados en 1442, febrero, 16. Según los cuales dicho personaje era caballero, apareciendo el nombre de uno de sus escuderos: Roy Polo, c. c. María Marquesa, a los que el cabildo afora 'casas y heredades' de Grallal -en Covas (S. Xoán), Viveiro, Lugo- y en Celeiro (Santiago), -de Viveiro, Lugo-.
[María Marquesa había estado casada anteriormente con Juan de Ourol.]
Cita:
* << [...] et damos a foro jur herdad para senpre a vos Roy Polo escudeiro de Galoor Mosqueyra [...] >>

serba escribiu:TORRE O CASTILLO DE PARDO DE CELA. Concello de Alfoz, Lugo.










serba escribiu:Hola, LAVANDAL:
¿Ya lo leiste o aún no?
Además de explicar multitud de detalles que hasta ahora ignoraba sobre los antepasados del Mariscal y familiares, tanto contemporáneos como posteriores, he conseguido aclarar el lío de los Cabarcos -¡qué sencillo era! y cuánto he rebuscado en una explicación que ahora veo tan sencilla- ... a quiénes pertenecieron un gran número de escudos de Viveiro y muchos otros esparcidos por A Mariña Lucense; además de unir gracias al autor los antecesores de alguna familia posterior que tengo a grandes rasgos algo documentada, pero no conocía la conexión antigua, etc. -Todo en uno, ¡qué chollo!-
Saúdos



serba escribiu:"Asociación cultural A Pomba do Arco organiza as XVII Xornadas de historia local do Concello de Foz"
XVII XORNADAS DE HISTORIA LOCAL DO CONCELLO DE FOZ.
[...]
Mércores 1 agosto.
Xosé Carlos Breixo Rodríguez. A orixe familiar do mariscal Pardo de Cela.
Xosé Carlos é un dos xenealoxistas máis destacados da Mariña do Ortegal aínda que os seus traballos recollan apelidos de todo o norte Galego. Autor de varios libros como Historia de Ortigueira, colabora con varias publicacións como son Estudios Mindonienses, Cátedra en a revista Eume entre outras, tamén podemos velos eu traballo nos blogs Xenealoxías do Ortegal, Amicus ou mundohistoria.
Na conferencia vai facer un repaso historiográfico dos Aguiar, dos Pardo, dos Montenegro e dos Bolaño e as súas relacións ca Mariña entre os séculos XIII e XV. Demostrará que o corpo do Mariscal non descansa na catedral de Mondoñedo senón que foi trasladado ao mosteiro franciscano de Viveiro onde estaba soterrado seu bisavó. Fará un percorrido polos parentes do mariscal, das posesións territoriais deste así como da traizón dos Ribadeneira.
http://www.cronica3.com/2012/07/asociac ... lo-de-foz/
¿Dónde están los restos del mariscal Pardo de Cela?
E.M. | Una nueva tesis del historiador Xosé C. Breixo sostiene que se encuentran en el convento franciscano de Viveiro y no en Mondoñedo>>

Após séculos de afirmacións máis literarias que históricas, o historiador Xosé Carlos Breixo, asegura que unha das “personaxes máis interesantes” da Galiza medieval, como el mesmo define, non está soterrado na Catedral de Mondoñedo –como aseguraba a literatura decimonónica, senón que os seus restos se atopan en Viveiro, de acordo co testamento do propio mariscal e dos seus herdeiros.


serba escribiu:"Asociación cultural A Pomba do Arco organiza as XVII Xornadas de historia local do Concello de Foz"
XVII XORNADAS DE HISTORIA LOCAL DO CONCELLO DE FOZ.
Mércores 1 agosto.
Xosé Carlos Breixo Rodríguez. A orixe familiar do mariscal Pardo de Cela.
Xosé Carlos é un dos xenealoxistas máis destacados da Mariña do Ortegal aínda que os seus traballos recollan apelidos de todo o norte Galego. Autor de varios libros .......

Mércores 1 agosto.
Xosé Carlos Breixo Rodríguez. A orixe familiar do mariscal Pardo de Cela.

"A asociación O Mundo de Galea promove a celebración do Día do Mariscal en Alfoz"
O vindeiro día 18 celébrase o Día do Mariscal, efeméride que, promovida pola Asociación O Mundo de Galea, chega á súa X Edición. Acaso única do seu xénero en Galicia, a solemnidade e brillantez dos actos marcan cada ano un fito nas celebracións socio-culturais do noso contorno. O feito mais lucido é sen dúbida o cerimonial de investidura de Donas de Sabela de Castro e Cabaleiros do Mariscal, galardóns que recaen en persoas que pola súa prominencia social, intelectual, ou empresarial (nunca política) dan prestixio e nome á nosa bisbarra. Actualmente son medio cento as persoas que forman na Orde ás que nesta ocasión van engadirse as seguintes: Marisol Moreda, escritora e presidenta da Fundación Herederos de la Mar; Ilmo. Sr. Don José Manuel Romero Moreno, Conde de Fontao; Otero Regal e Carlos Folgueira, fillo (rei das Tartas), que plantarán senllos castiñeiros no Souto do Mariscal. [...]

(Monarquía Española, de Juan Feliz Francisco Rivarola de Pineda, Vol. II, p. 319, impreso en 1736)Don Alonso de Castro, Señor de Castro-Verde, y Tierra de Loazes, llamado el Tuerto, Nom. Cap. 12 lib. II. del I. Tom. de esta Obra: Casò con Doña Maria Ramirez de Guzmán, hija de Don Gari Fernandez, Señor de Villa-Garcia, Maestre de Santiago, y de Doña Maria Ramirez de Guzmán, Padres de Don Garcia: Don Fernando, Señor de Castro-Verde, y Tierra de Loazes, y de la Puebla de Brollòn, por merced del Rey Don Juan II en 4. de Abril de 1452. Casò con Doña Juana de Bracamoente, hija del Mariscal Alvaro Davila, Primer Señor de Peñaranda, y Fuentessol: Doña Inès de Castro, casó con Pedro Gonzalez de Bazàn, Señor de la Valduerna, y despues con Lope Sanchez de Ulloa, Señor de Ulloa; y Monte-Roso, con sucesion: Doña Juana de Castro, casó con Rodrigo de Moscoso, Señor de Altamira: Doña Leonor de Castro, casó con Pedro Bermudez, Señor de Montaos: Doña Constanza: Doña Beatriz, y Doña Isabèl.




















Una copia del testamento del mariscal en ARChVa, PL CIVILES, Alonso Rodríguez (F), Caja 2595, 1



<<En curso está, por el contrario y como buen ejemplo de ello, la encaminada a localizar el testamento suscrito por el mariscal Pardo de Cela el 3 de diciembre de 1483, apenas unos días antes de su ejecución... La existencia de tan singular documento, cuya importancia es fácil suponer, ha permanecido ignorada hasta hace bien poco tiempo. Gracias a un estudioso del tema, Santiago Fernández Muras (3), sabemos hoy que tal documento, junto con otras escrituras de la época, fue presentado en el pleito sostenido entre los obispos de Mo[n]doñedo, Diego de Muros, Diego Pérez Villamuriel y Fr. Antonio de Guevara, y la nieta del mariscal, doña Mayor de Vaamonde, su marido, Bernardino Castellanos, y los hijos de ambos, Pedro Pardo de Aguiar, vecino de Mondoñedo, y Ana Rodríguez de Aguiar, vecina de San Miguel de las Regueiras, a lo largo de la primera mitad del siglo XVI.>>
(3) Autor del apéndice sobre los Pardo de Cela, publicado en la reciente edición, la segunda, de la obra del P. CRESPO DEL POZO, Blasones y Linajes del Reino de Galicia, Madrid, 1985, IV, 383-391


"Presentan el testamento de Pardo de Cela"
El investigador Eduardo Pardo de Guevara y Valdés informará del hallazgo mañana en Santiago
"Rueda de prensa del reciente hallazgo de un documento de notable significación para la Historia de Galicia: el testamento del Mariscal Pedro Pardo de Cela"
A las 12.00 h., en el IEGPS (San Roque,2), Santiago de Compostela

Santiago, 22 de xaneiro de 2013
O conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, Xesús Vázquez Abad, participou hoxe co investigador protagonista da descuberta, Eduardo Pardo de Guevara y Valdés –director do Instituto “Padre Sarmiento” e especialista na historia social da nobreza baixomedieval galega–, na rolda de prensa de presentación do testamento do Mariscal Pardo de Cela.
O acto realizouse na sede compostelá do Instituto de Estudios Galegos “Padre Sarmiento”, centro de titularidade compartida CSIC-Xunta de Galicia, do que o conselleiro sinalou “o infatigable labor que historicamente realiza a favor do mantemento da memoria de Galicia, da xestión do noso patrimonio e da difusión da nosa cultura.”
Pardo de Cela, mito e realidade.- Na rolda de prensa, o director do IEGPS contextualizou a vida e os feitos do Mariscal Pardo de Cela, baseándose na documentación localizada durante as últimas décadas, e deu conta polo miúdo do importante achado, avanzando algún dos aspectos máis significativos contidos no documento testamentario.
“A vida do Mariscal Pardo de Cela e o seu tráxico fin, sobre todo –dixo Pardo de Guevara–, están desdebuxadas polo peso da atractiva lenda forxada ao longo dos séculos. Isto unido á escaseza de documentos, explica as notables dificultades para separar o mito da realidade, así como os intensos debates que suscitan as causas e circunstancias que rodearon o triste final desta célebre figura histórica.”
A continuación, Vázquez Abad trasladoulle os seus parabéns ao profesor de investigación do CSIC, Pardo de Guevara, “polo achado, que ofrece nova luz sobre unha personaxe esencial da Historia de Galicia, rescatando ademais do esquecemento unha importante peza documental e aumentando o caudal de certezas sobre o que construír o coñecemento histórico da figura de Pedro Pardo de Cela.”
“O Mariscal non é exclusivamente unha personaxe histórica; pero a dimensión histórica de Pardo de Cela –afirmou o conselleiro– é algo que resulta preciso estudar, discernindo os feitos, o contexto, os motivos e acontecementos desta gran figura da historia de nós, do mito e da personaxe literaria abordada por multitude de autores, algúns tan sinalados como Ramón Cabanillas ou Emilia Pardo Bazán.”
“Hoxe, coa presentación deste testamento, damos un paso máis para a mellor comprensión da personalidade do Mariscal”, concluíu o conselleiro.
"El CSIC halla el testamento de un célebre mariscal del medievo gallego"
22/01/2013
Medio Departamento de Comunicación

O MARISCAL MORREU O 3 DE OUTUBRO DE 1483 E TIÑA UN FILLO ILEXÍTIMO
"Descobren o testamento de Pardo de Cela"
O Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, en Compostela, acollía esta mañá a presentación da descuberta do testamento do Mariscal Pedro Pardo de Cela. Eduardo Pardo de Guevara y Valdés, director do Instituto, foi o responsable do achado do documento, que se conservaba na Real Chancillería de Valladolid como parte do material dun pleito entre os descendentes de Pardo de Cela e o Bispado de Mondoñedo. En total apareceron tres exemplares do texto, copiados ante notario a partir do orixinal en galego, e entre os que hai lixeiras diferencias.
O contido específico do testamento en si non é especialmente revelador sobre as circunstancias da morte do Mariscal, aínda que aclaran a súa intención de ser enterrado primeiramente en Mondoñedo e logo trasladado á igrexa de San Francisco de Viveiro. Ademais, rexistra por vez primeira a existencia dun fillo do Mariscal, ata o de agora descoñecido. Trátase un tal Juan Núñez Pardo que posiblemente era ilexítimo e que, se supón, morreu novo sen deixar descendencia.
Por outra banda, a partir das testemuñas que asistiron á elaboración do testamento, Pardo de Guevara estableceu que o Mariscal estaba preso cando o elaborou e que foi degolado o 3 de outubro de 1483, fronte á crenza popular de que morrera o 17 de decembro.
O Instituto Padre Sarmiento realizará o vindeiro 1 de febreiro unha xornada arredor da figura de Pardo de Cela. Na mesma darase lectura a este documento e diferentes especialistas abordarán o personaxe e a súa época.

http://www.elcorreogallego.es/tendencia ... ia-787361/- "El hallazgo del testamento de Pardo de Cela corrige la fecha de su muerte"
Confirma la leyenda de que tenía un hijo bastardo de corta edad
Ni tenía tan mala relación con la Iglesia ni estaba casado con la hija de los condes de Lemos. [...]

"El testamento es un importante por su significación histórica", ha indicado Pardo de Guevara, quien ha precisado que, aunque el mariscal no dice en él nada de su situación, los testigos que se mencionan evidencian que se encontraba preso en el momento de redactarlo "en la casa de un canónigo de Mondoñedo".
Asimismo, las investigaciones también han confirmado que los hechos no se desarrollaron con la rapidez con la que establece el "mito" de Pardo de Cela, dado que el asedio a la fortaleza de A Frouxeira se había producido "un año antes", el Mariscal fue detenido "en el verano" y pasó por "un proceso judicial" antes de su ejecución.
Entre los documentos localizados por Eduardo Pardo de Guevara, que ha estado recopilando desde mediados de los años 80, figura también el testamento de quien se pensaba que era la madre de Pardo de Cela y que a día de hoy se considera su abuela. Asimismo, el investigador pone en duda que la esposa del Mariscal, doña Isabel de Castro, fuese hija de los Condes de Lemos, y la vincula a la beata Constanza de Castro, cuyo testamento "también se ha localizado".
Don Pedro estaba preso en casa de un canónigo mindoniense y, además de a sus hijas, las dos únicas descendientes que se le conocían, dejó en herencia un coto a su varón bastardo, del que también se especula si finalmente murió en la misma ejecución pública. Con la muerte de Pardo de Cela, la corona consideró prácticamente pacificado y sometido el territorio gallego, de ahí que surgiese el mito nacionalista en torno a la figura del noble.


serba escribiu:- "El hallazgo del testamento de Pardo de Cela corrige la fecha de su muerte"
Ni tenía tan mala relación con la Iglesia ni estaba casado con la hija de los condes de Lemos.
http://www.lavozdegalicia.es/noticia/oc ... 645386.htm
..... excerptos del testamento de 1599 de D. Alonso Lopez Navia y Bolaño, el señor de la casa de Lienes ( La transcripción de este testamento se encuentra en “Datos para la historia del Concejo de Navia” por Luis de Navia-Osorio y Castropol):
“….. El licenciado Alvarez Perez de Navia y Ribadeneira, mi padre, fué hijo legitimo de Alonzo Lopez Navia y Aguiar y de Dña. Isabel de Castro, la que era hija de Pedro de Bolaño, Señor de la Fortaleza de Ceares, en Galicia , y de Doña Beatriz de Castro , la que era hija del Mariscal Pedro Pardo y así, abuelo de mi abuela y esto pongo porque se sepa el nombre del Mariscal y que su mujer era de los de Castro y se decía Doña Isabel, hija del Señor de Castro-Verde de Galicia y asi vengo de Pedro Pardo, mariscal, y no de Don Fernando Nuñez su hermano, Señor que fue de la casa de los Pardos, ni de su mujer. ……. ”


serba escribiu:¡Vamos por buen camino, Lamas!... A ver qué nos sigue contando Eduardo Pardo de Guevara cuando publique el resto de lo estudiado.
Sobre la relación de ella con el que fuera obispo de Mondoñedo, nada pude aclarar, de momento. Porque en unas fuentes aparece como prima y en otras como sobrina. Por la cronología quizás fuese más lógico sobrina.
http://www.matthewhovious.co.uk/enriquez.htm
Entonces, a la vista de estos dos documentos en que Arjona utiliza la fórmula de 'Primo' para saludar a alguien... el conjunto de los documentos nos lleva a pensar que Fernando y Enrique ambos fueron hijos de Pedro, Conde de Trastámara - que no es una idea nueva - pero llegando a esta conclusión por un motivo muy concreto, y es que parece que hemos dado con una faceta personal del Duque de Arjona: muy probablemente, ¡Arjona usaba la palabra 'Primo' para dirigirse de alguna manera a sus medios hermanos bastardos! Sería como una palabra clave para entendidos, en la corte de la época. Si bien parece haber tratado con cierta generosidad a estos parientes nacidos del lado izquierdo, le favorecería dejar claro que la fuente de su bienestar era justamente eso: generosidad, no obligación ni mucho menos obedeciendo a algún derecho propio.


"El CSIC organiza mañana en Santiago una charla sobre el contenido del testamento de Pardo de Cela"
En el acto, de acceso libre, se contextualizará la figura del mariscal y se incidirá en aquellos detalles del testamento de mayor interés, por novedosos o desconocidos










MARÍA BDZ. DE CASTRO escribiu: Me gustaría contactar con el Sr. Samuel c o Castro, porque manifiesta estar interesado en la genealogía del linaje "de Castro".


Fernando Dopico B. escribiu:* Lamentablemente, nin unha cousa, nin outra. No testamento só fai referencia a dona Isabel. Pero nada con respecto á filiación ou parentela desta señora.


Usuarios navegando neste foro: Ningún usuario rexistrado e 1 convidados