Origen de la Encomienda del Orbigo

[jacgallego]

El origen de la Encomienda del Orbigo de la Orden de San Juan de Jerusalén o de Malta según la tradición:

Bajo el reinado de Bermudo III (1028-1037) "una viuda, cuyo nombre desconocemos, recibió de dicho rey el señorío de las tierras entre el Orbigo y Astorga por la ayuda prestada en la lucha contra los condes rebeldes gallegos."

El primogénito de la familia heredaba en esa época el título y las propiedades, los segundones se hacían monjes, soldados o ambas cosas a la vez ingresando en una Orden de Caballería. La noble viuda cedió "dichas tierras a la Orden de San Juan de Jerusalén, a cambio de nombrar caballero a su segundo hijo."

Si consideramos la alianza de la familia Gallego con dicha Orden esta dama podría ser Dna. Milia, Infanta de Inglaterra, 3a. Condesa de Monterroso y esposa del Conde Ramón Romaes. Algunos autores dicen que este matrimonio tuvo una hija, Dna. Andosinda, casada con don Ero, Capitán de don Alfonso el Magno, que fueron Condes de Lugo. Quedaría muy agradecido si alguien pudiese documentar este tema. Ver mi WEB: <a href="http://jacgallego.multimania.com" target="_blank" target="_new">http://jacgallego.multimania.com</a> Gracias. Jacinto Gallego

[Invitado]

Gostaríame comentar iste artigo de jacgallego, porque estou seguro de que non é doado documentarse fidediznamente sobor da historia de Galiza, polo cal é facil caer en incorrecciones como as que atopamos niste artigo. Primeiramente gostaríame decir que na época que estamos a falar, a alta idade media rexíanse ainda polas costumes hispanogodas. Polo cal na maiorparte dos testamentos da época podemos ver, como o reparto entre herdeidos, faise a partes iguales. Nos é correcto decir que as herdanzas correspondianlle o primoxenito, por que nista época en Galiza ainda non esta configurada a figura da estirpe, nin de familia noble. Iste xeito de entende-la herdanza daríase máis tarde a partir do século XIV, onde empezanse a crear os primeiros vínculos. Na época da que jacgallego esta a falar, ademáis de que os irmáns repartíanse a herdanza dos seus pais, a partes iguais, as mulleres, según estaba contemplada na lei visigoda valía tanto como un home, e era quen de administra-la súa herdanza, sin inxerencias do seu home o irmáns. Isto cambiaría apeor precisamente na baixa idade media, onde as mulleres perderían poder e independencia. En canto a Adosinda e Don Ero, gostaríame decir que istes personaxes, viviron no século IX, non no XIII, como se apunta no artigo o que nos estamos a referir. Concretamente Don Ero naceu no ano 899 e morreu no ano 926 e era fillo do Conde Fernando e Gutina. Casou dúas veces a primeira con Adosinda a segunda con Elvira. Máis imonos a centrar na descendencia de Adosinda. Foi efectivamente don Ero un conde que por mandato de Afonso III, desempeñou labouras nas terras lucenses, foi conde nestas terras o que non quere decir que fora Conde de Lugo. Don Ero non era galego, senón de "terra de afora", como era conocido o reino astur-leones, polos galegos na alta idade media. Na súa vida ai un ito importante, que unha das suas fillas Ilduara, casou co conde Gutier, cuñado nin máis nin menos que de Ordoño II. O emparentar ca familia real, Don Ero encumbrase na súa carreira, e o rei encomendalle un commisso en terras de Lugo, isto quere decir que era o representante do Rei o administrador nas terras que tiña asignadas, nin máis nin menos. En canto as fillas de don Ero, foron ademais de Ilduara, Teresa e Gudina e os seus fillos Diego, Goto, Gonzalo e Gudesteo. Máis voltemos a súa primeira filla tida con Adosinda seu nome Ilduara. Ilduara foi unha das personalidades máis relebantes da alta idade Media galega. Nin mais nin menos porque xunto o seu home foron os pais de San RoSendo o santo galego fundador do mosteiro de Celanova. Ilduara e Gutier, viviron en Vilanova dos Infantes e Portomarín (Lugo). Tiveron cinco fillos: Munio, Rosendo, Froila, Adosinda e Hermesinda. Munio, vense admitindo que foi o primoxénito e que contrajo matrimonio con unha curmán súa de nome Elvira filla de Arias, irmao do seu pai, e que unha filla de ambos "Goto", casou con Sancho Ordoñez Rei de Galiza. Ademaís da reiña Gotona, tiveron outros fillos: Gutier, Conde Burgos por Afonso IV, frente a Fernán Gonzalez que apoyaba a Ramiro II; Arias obispo de Mondoñedo, Ermesinda e Elvira. Como podemos ollar, a familia de Ero e Adosinda o seren os avós de San Rosendo esta perfectamente documentada na historia, son o que se chama "parentes reais", ou parente do rei, e viviron a cabalo dos séculos IX e X. En canto a orden de Xerusalen pouco ten que ver con istas xentes, pois a súa implatación foi posterior. Non son quen de opinar si a familia Gallego ten a xenealoxía tan pre-clara como para chegar o século IX, dende logo so é así os meus parabéns.

[Invitado]

quero pedir disculpas por que esquecin asina-lo anterior comentario, sobor do artigo de Jacgallego, meu nome é Xose Lois Lamigueiro e si queredes saber máis da alta idade media recomendovos un libro escrito por María do Carmo Pallares Méndez, titúase: Ilduara, unha aristócrata do século X, e esta publicado polo Seminario de Estudos Galegos e 1998.

[jacgallego]

Hola Xose Lois, ante todo mucha gracias por tus precisiones, la historia es asi como me gusta y por desgracia es raramente tan precisa. No soy historiador, pero tengo la pasión de la historia. Quiero también excusarme por responder en castellano, pues siento decir que no conozco nada de vuestra bella lengua. En cambio no he perdido nada de vuestra valiosa informacion, una muestra mas de su amabilidad y de humildad de mi parte, como decia el sabio: Solo sé que no sé nada (Sócrates) Es cierto que aunque tengo muy poca informacion, hubiese podido discriminar el hecho de Dna. Andosinda. Quizas pudiese Vd. ayudarme en mi busqueda de quien fue la dama que cedio las tierras del Orbigo y Astorga a la Orden de Malta, le quedaría muy agradecido. Este es un hecho que no se puede negar, solo falta poner nombres . La fecha aproximada del origen de la Encomienda del Orbigo está bien documentada, pues hay documentos del siglo XII. ¿Quien fue la noble dama de Galicia que cedió esas tierras? Los origenes de mi familia remontan a 1601, poseo documentacion que lo demuestra. El origen del apellido Gallego es de Galicia ¿Quien puede demostrar lo contrario? Lo que yo busco es hacer la relacion entre lo conocido y alguno de mis antepasados que emigró de Galicia para establecerse en el Orbigo, la solución es la respuesta a: ¿Quien? ¿Cuando? Cuando, en el siglo XII. Se ha comprobado por donaciones reales y particulares a la Orden de Malta desde los primeros años del siglo XII. Existe un documento: Un contrato de reconocimiento de derechos y obligaciones dirigido al obispo de Astorga Don fernando Pérez, en 1184 y en 1182 habia recibido una bula del Papa Lucio III, tratando de poner remedio a disensiones con los Hospitalarios. No le tienta echarme una mano? De otra parte nadie ignora que el mayorazgo existió y agradezco su precisión en cuanto a las fechas, pero no cree que alguna famila podía haber adoptado esa extraña costumbre con anterioridad? En todo caso esa dama existió ¿Quien era? Probablemente en el corriente del siglo XII. Busco la respuesta a esta pregunta. Muchas gracias de nuevo, espero sigamos en contacto, su comunicación me enriquece y me place. Un afectuoso saludo Jacinto Gallego

[lamigueiro]

Tentarei de votarche unha mao, para atopar isa muller. Creo que cecais deberíamos por empezar que casas da nobreza galega, tiñan a súa casa e estado ata as "terras de fora". Posibelmente a casa Condal de Ortigueira, marquesal de Astorga. Tamén é posibel que fora unha dona da casa Condal de Monterrei. en canto a "extraña costume", todo o contrario pois precisamente por rexirse ista muller pola lei hispanogoda foi quen de enaxena-la súa herdanza sen ter que dar razón a ninguén. Isto sería impensable si a herdanza estaba baixo a fundación dun vínculo familiar.

[jacgallego]

Hola Xose Lois, gracias por aceptar de echarme una mano. Dado que las cosas estan un poco mas claras, es cierto que no mucho para mí, tratemos de separar las dos incognitas.
Primero: La dama que cedió ese dominio a la Orden de Malta. Tuvo que recibirlo del Rey Bermudo III antes de 1037, fecha de la muerte del Rey, dichas tierras no han sido cedidas que a principios o antes del siglo XII, es decir mas o menos 63 annos después, la Orden de San Juan fue creada en 1048. A primera vista son muchos annos, en cambio no se puede negar el hecho. Las tierras fueron cedidas a la Orden entre 1048? y 11??, ésto plantea el problema de la edad de la dama. Cuanto al mayorazgo, la ley visigoda y si la dama tenia o no el derecho de ceder esas tierras es un problema que va mas alla de mis conocimientos.
Segundo: Si la familia Gallego no está vinculada a esta dama, puede ser, pues no es más que una hipótesis mía. En cuanto a los origenes de la familia Gallego, he aceptado los datos de los hermanos Carrafa, cuya Enciclopedia hace autoridad en heráldica y genealogía. en dicha obra dos ramas del linaje Gallego figuran como descendientes del Conde Ramon Romaes, asi como los "Fajardo, Lugo, Vivero, Bahamonde, Gayoso, Taboada y otros muchos". Mi genealogía está bien documentada hasta 1601, pero mi esperanza de llegar hasta el Conde Ramón es muy limitada. Si puedo contar con su ayuda para la primera parte, ya está bien. Muchas gracias Xose Lois y un abrazo

[lamigueiro]

Estimado Jacinto, veño de dar unha volta polas paxinas web dos concellos da comarca de La Bañeza, intentano recoler datos, máis non ven moita información sobor as datas que nos interesan. Hay unha referencia que o millor te pode servir e ista: (A diferencia de lo que ocurría con la iglesia de Santa María de Azogue en el caso de San Juan conocemos documentalmente el inicio de su construcción. La obra fue iniciada por doña Eldoncia, hija de los condes Osorio y Teresa, que en 1181 se encontraba en Benavente construyendo una iglesia, "de sillares de piedra cuadrados" con el consejo y la autoridad de la Orden del Hospital de San Juan).
De tódolos xeitos creo, que deberías empezar por ordear un pouco os datos que tes, porque a min persoalmente non me cuadran. Por exemplo non podes relcionar a orden de Malta e Bermudo III. Bermudo vivíu no século XI, a orden de Malta, debeu de comenzar o seu bagaxe na historia de España, seguramente baixo a Coroa de Aragón, e a súa expansión comenzará despois dos Reises Catolicos. Creo que o millor o erro pode estar en que a orden de Santiago si recibeu terras no lugar dos reises de Castela. Posteriormente a orde de Santiago poidera se-la orixe dunha posterior herdanza da orde de Malta. Poderías empezar por visitar algunha páxina que fale das ordes militares, e seguramente poderás atopar máis referencias sobor as datas da súa presencia na zona.

[Invitado]

Apreciado Xose Lois, gracias de nuevo por toda la pena que te das, verdaderamente te lo agradezco. Si miras lo que escribo en el primer caso, puede ser posible, sé que es un poco cerrado en el tiempo, a causa de la edad de la dama. El dominio fue dado por el Rey antes de 1057, fecha en la que murió en luchas contra Fernando I. La dama lo credió a la Orden después de 1048, pues la Orden de San Juan fue creada ese año, creo que es plausible, también sabemos que la implantación de la Orden a Hospital, bien que es cierto posterior a esa fecha, estaba ya instalada a principios del siglo XII. A no importa que fecha entre 1048 y 1140: Una dama de la nobleza gallega a podido ceder esas tierras. De tus escritos deduzco que debes ser historiador o muy en relación con esta ciencia, veo que trabajas metódicamente y sintetizas bien tus ideas. Yo en cambio tengo una formación de ingeniero y tenemos la costumbre de utilizar muchas formulas empiricas, lo que no es una calidad muy valida en historia, en ingeniería hay muchas matemáticas pero también física intuitiva. Pero creo que mi hipótesis no es muy descabellada. ¿Qué piensas? He visto tu sitio de nuevo, te voy a enviar un Correo-e. Saludos. Jacinto

[lamigueiro]

Jacinto, na miña modesta opinión si segues a túa xenealoxía, tomando como referencia a nosa esquiva dama seguirás atascado o te levara a atopar datos non fiables. Date conta que as primeras referencias que tes da túa familia directa, son según contas do século XVII (xa eres afortunado), e si esta dama vivíu no seculo XI, seis séculos, son moitos para facer conxeturas. Segundo eu vexo o teu permiteme que diga "problema"; o que deberías facer e tomar os datos máis próximos ou documentados a época e familia.

Por exemplo, no libro de Ilustres Varóns de Galiza, atopei un D. Frai Pedro Gallego, da orde de San Francisco, da ilustre e antiga casas dos Faxardos/Fajardos en Galicia, foi confesor do Rei D. Afonso X, sendo principe, quen habendo conquerido a cidade de Cartaxena no 1242, colocoulle, como primer prelado da súa Igrexia. (Literalmente).

Aquí tes unha pista que xa tíñamos, cando contesteiche as túas primeiras preguntas, sobor a batalla de Baeza. Sigue ou investiga as xenealoxías dos Faxardos galegos, que son familia antiga e atoparas moita bibliografía sobor deles. Seguramente atoparás máis pistas, sobor dos primeiros Faxardos que empregaron o apelido Gallego.

Te mando tamén "Gallegos", que aparecen no arquivo historico de protocolos de Madrid.

Gallego, Beatriz: 28 oct 1568 T, proto. 542 folio 653.
Gallego, José: 13 ene 1827 T, proto. 22.632 s/f.
Gallego, Juan: 27 abril 1813 T, proto 23.733 fol 61ª
Gallego Julian: 21 nov 1859 T proto 27.124 fol 1.126.
Gallego Manuel: 17 dic 1792 T proto 21.491 s/f
Gallego Rosa; 20 ago 1785 T proto 21.485 fol 151

Saludos e sorte



<font size=1>[ Esta mensaxe foi editado por: lamigueiro _FIL 2002-01-15 12:54 ]

[lamigueiro]

Atopei un traballo moi interesante, sobor das doazóns reais, na comarca do Bierzo Leonés. Fago eiquí unha pequena cronoloxía por si poidera axudar a Jacinto Gallego, na súa procura.

O Mosteiro de Carracedo foi fundado no século X, ano 990, polo rei Bermudo II.
Dito rei pusuidor de Carracedo doa os monxes fuxidos o Bierzo, as vilas de: Carracedo, San Martín, Palacio, Cacabelos e Seliana. Son a base da fundación do mosteiro de S. Salvador.
Seis anos despois Felix Citiz e Godina, nobres laicos, doan varias vilas en Carracedo o mosteiro galego de Samos.
Nos século XI e XII, o dito mosteiro entra en decadencia, ate que a Infanta dona Sancha, irmá do rei Afonso VII; acomete a restauración do cenobio.
O mosteiro se lle fará doazón do portazgo e Infanzón da vila de Cacabelos, por medio da dita infanta.
Fernando II ampliará ista doazóns con a vila de Paradela, La Faba, e dereitos reais nas vilas de Villafranca e o portazgo de Valcarcel.
Dende os séculos XIII ó XIV, confírmase os privilexos e xurisdiccións do mosteiro. Afonso XI confírmaos na data 1315.
Enrique II en 1376, concede o privilexo o mosteiro de ter 20 homes escusados para labrar as terras do mosteiro.
O mosteiro recupera os señoríos de Aguiar, , Paradaseca, Paradina, Balboa, Carucedo, etc.
No século XIV o conde Garcia Rodriguez de Valcarcel e Balboa, adiantado maior do rei en Galiza, (o que deu nome As Pontes de Garcia Rodriguez, onde tiña o seu castelo); fai doazón o mosteiro de la villa de Toral. O seu sobriño e sucesor fará doazón da vila de Frieira. Tamén doa o mosteiros os casares de Lagumaes e as heredades de Villadecanes.
No século XV, o mosteiro ampliará a súa politica de expansión coa contratación de novos foros.

No ano de 1434 afora a Fernando Gallego, e a súa muller, labradores e vecinos de Carracedo un suelo en San Pedro para que faga casa e outros dous terrenos, polos que pagarán respectivamente, dúas galiñas e dúas talegas de centeo y po todo "han de ser vasallos y hacer un día de servicio". Tumbo del Mosteiro C.C. nº 16, num 8.

Así polo que parece na primeira metade do século XV, os "Gallego" do Bierzo eran vasalos do mosteiro de Carracedo, que foi receptor, das doazóns das primeiras familias nobres disa comarca. Ise dato leva a pensar que os Gallego do Bierzo, nadan teñen que ver con os descendientes dos Faxardos das Terras de Ortigueira, que nistas mesmas datas, lonxe de ser vasalos, estaban situados nas primeiras escalas do poder na corte de Castela e León.

Bibliografía: Poder y sociedad en La Galicia Medieval. El Poder del Monasterio de Carracedo en el Bierzo Medieval. edic. Tórculo Edicións. Facultade de Xeografía e historia.

[lamigueiro]

Por fin!!!!!!

Xa dei coa dona Milia.

E ademaís gostaríame antes de desenrrolar a orixe de ista nobre galega, acosellar outra vez e sempre, que non os deixedes deslumbrar polos datos dos libros de heráldica. A maioria deles están copiados dos antigos, sesgados e mal documentados. Outros foron feitos en tempos do románticismo, polo que os autores o que non sabían inventávano, acudindo a orixes poco menos que antidiluvianos e sempre entroncando con familias reais e personalles incluso míticos.

A todos nos gosta de leer que as nosas orixes son nobres e que descendemos dun rei, si esto é certo, enhoraboa, pero ai que ir máis alá investigar si o que estamos a leer é certo e de que fontes foi tomado, senón corremos o rico de encamiñar unha liña que nos leve lonxe da nosa auténtica xenealoxía.

Dona Milia.

O datos aparecen no libro Os Señores de Galicia, de Eduardo Pardo de Guevara, editado pola fundación Pedro Barrié. E profesor emerito de historia Medieval e director do Seminario de Estudos Galegos. O libro conta a xenealoxía dos Castro de Lemos.......

Existe outra filla natural de don Pedro Fernández de Castro, dona Milia Pérez de Castro que xace enterrada no mosteiro de Santa Clara de Benavente. Estivo casada con Vasco Pérez de Vaamonde, quen mantendrá co arzebispo de Santiago un pleito xa viuvo pola propiedade dos Pieros o Peeyros, no Bierzo leones, que a dona Milia recibira da súa media irmá (ela era ilexítima), para celebrar misas por don Pedro seu pai (Conde de Trastamara, Lemos e Sarria, Conde de Galiza e pertigueiro maior de Santiago, señor de Rivera e Cabrera no Bierzo). Vasco Pérez tivo con dona Milia un fillo chamado Martín Váquez, que foi o que levantou a casa forte de Vaamonde.

O recordo de dona Milia de Castro , convendrá añadir planearía despois sobor a propia lenda da linaxe, ainda que a súa personalidade aparecería desfigurada como unha fantástica princesa dona Milia , outras veces dona María de orixe inglés. Cos iste personaxe de ficción a lenda familiar explicaba a presencia de un dos seus emblemas a -M- , que enrealidade faría alusión de un posterior enlace dos Montenegro cos Sanxurxo........

[breoghan]

ESTIMADO GALLEGO, TE ENVÍO LA SIGUIENTE LINEA DE FILIACIÓN, TAMBIÉN ESTA DOCUMENTADA EN REFERNCIAS CONOCIDAS, EN DONDE SE SEÑALA LAS DESCENDENCIAS DE LOS REYES VISIGODOS DE ESPAÑA, Y UNA DE LAS RAMAS ILEGITIMAS ES LA DE LOS SEÑORES DE MONTERROSO Y SANTA MARTA DE ORTIGUEIRA.
DEBES CORREGIR: DOÑA MILIA DE INGLATERRA C.C RODRIGO ROMAES!!!!.

II. Condes y Señores de Monterroso y Santa Marta de Ortigueira.

1. Fruela I (740 – 76<IMG SRC="images/forum/icons/icon_cool.gif">, IV Rey de Asturias (757 – 76<IMG SRC="images/forum/icons/icon_cool.gif">, de la Casa de Asturias y Galicia, fundador de Oviedo, con Doña Hermensenda Romaes, Señora de Santa Marta de Ortigueira y Monterroso, hermana de Desiderio (último Rey Longobardo de Italia), tuvo por hijo ilegítimo al Conde Remón o Román, Señor de Monterroso.
2. El Conde Remón tuvo por hijo al Conde Rodrigo Romaes (Ramirez), Señor de Monterroso.
3. El Conde Don Rodrigo Romaes c.c Doña Milia o Emilia, Infanta e hija del Rey Egberto de Inglaterra. Fundadores de los linajes: Gallego, Fajardo, Lugo, Ortega y Bahamonde. Hijos: Conde Remón, Señor de Monterroso y Santa Marta de Ortigueira. En Ortigueira fundaron casa solariega del linaje. Se encuentran sepultados en la Iglesia de Santa María en Santa Marta de Ortigueira.
4. El Conde Remón tuvo por hijo al Conde Don Rogrigo Romaes, Señor de Monterroso y Santa Marta de Ortigueira.

[lumebóo]

Ola Breoghan:

Paréce-me moi ben. Máis, ¿por que non citas as fontes documentais de onde sacaches esta xenealoxía?. Eu penso, e alomenos foi o que me aprenderon a mín no pouco que sei de prática investigatoria, que isto é indispensable para poder acreditar as teses que se expoñen.

Saúdos

Lumebóo

[veremudus]

- Ola BREOGHAN:
- Ó igual que LUMEBÓO, rogaríache que argumentases documentalmente ata onde fose posible a "LINEA DE FILIACIÓN" da que falas. En canto ó que destacas como: "REFERENCIAS CONOCIDAS, EN DONDE SE SEÑALA LAS DESCENDENCIAS DE LOS REYES VISIGODOS DE ESPAÑA, Y UNA DE LAS RAMAS ILEGITIMAS ES LA DE LOS SEÑORES DE MONTERROSO Y SANTA MARTA DE ORTIGUEIRA"; supoño que estás a manexar datos procedentes ou extrapolados dalgún nobiliario, como o do Conde de Barcelos, o do P. Gándara ou o Manuscrito de Boán. Pero, en todo caso, coidado. Xa está máis que demostrado os erros en xenealoxías, persoeiros, datas, etc. que conteñen os referidos nobiliarios (inda que noutros tantos aspectos sexan de grande utilidade e fiabilidade).
- Un saúdo.

[lamigueiro]

O rei de Asturias Don Fruela I, foi fillo do Rei tamén de Asturias Afonso I 739/757, fillo a súa vez do Duque Don Pedro de Cantabria. Don Afonso I, chamado O Catolico, casou coa filla lexitima de don Pelayo, dona Ermesinda Pelaez, erdeira do reino de Asturias, a morte do seu irmán Fávila.

Don Fruela Rei de Asturias do 757 ó 768, casou con Munia nativa de Vasconia, sin que se saiba máis datos sobor de ela. Da súa unión, naceu seu fillo lexítimo Afonso II, chamado O casto, na que se extinguiu ista rama da casa Real de Asturias; pasando o tiduo de Rei o fillo bastardo do Rei Afonso I, chamado Mauregato.

Isto ademais de ser a historia mais ou menos oficial ou oficiosa de España, é con todo o único que está documentado. O resto son "bonitas lendas".

[Per]

Non dubido da boa intencionalidade o facer xirar o empirismo da cenza Xenealoxica dentro do "paradigma" do positivismo histórico. Hoxe en dia cuestionabel e suxeito a unha maneira de ver a historia como algo cuadriculado é impersonalizado. A miña experiencia no campo da arqueoloxia faime ser mais respetuoso no concerninte as tradicións trasmitidas de xeito lendistico pois confirmanse mais feitos que foron tidos por meras lendas mitoloxicas. que moitas desacreditacios feitas desde o eido positivista é do dato supostamente constatado. Tamen recoñezo que o paseo por unha das duas concepcións e abondo perigoso. Non se pode tomar a lenda do cabaleiro que vence os lagartos con lousas, pero é mas duado sabendo que os Islamistas na reconquista chamabaselles Lagartos é que o uso de catapultas era do dominio publico, asimesmo San Mamede dos Lagartos (ou San Mamede de Lousada que tal é o nome oficial) esta ben perto do chamado hoxe en dia Agro da batalla é nas batallas empreganse catapultas, balistas é outros trebellos que tiran pedras. Non me cabe dubida que estou nun foro de persoas sensibles, é creo que non debemos subestimar esta importante fonte de documentación. un saudo..

[JUAN REMON]

AGRADECERE TENER CONTACTO CON ALGUNA PERSONA DE APELLIDO REMON Y SABER EL ORIGEN, SOY DE PERU - LAMBAYEQUE - CHICLAYO- AV. LAS AMERICAS P.J. SAN FRANCISCO N° 262 TELEFAX 074-223106 email: jremon36@hotmail.com.
ESTARE INFINITAMENTE AGRADECIDO.

ATENTAMENTE,
JUAN VIRGILIO REMON CHAMBERGO
email:
jremon36@hotmail.com

[Invitado]

Donde se puede leer sobre la genealogia de los FAXARDO?, los mios eran de la provincia de Orense. ?Tendrán algo que ver con los citados en este foro¿