Hola, yo busco todo tipo de informacion sobre el apellido PALMEIRO. Toda mi familia es gallega, pero en ningun sitio hay nada sobre este apellido. Menos mal que es una gran familia porque casi creeria nunca existio.
Hasta ahora lo unico que he encontrado en heraldica es esto
Trae escudo partido, 1º de azur, un lis de oro; y 2º de gules, una barra de oro.
Gracias
Familia Palmeiro
Familia Palmeiro
Annabel
- lamigueiro
- Foreiro Maior

- Mensajes: 344
- Registrado: 30 Oct 2001, 09:00
- Ubicación: Ferrol
- Contactar:
PALMEIRO
Hola eu son neto de armando Fernandez Palmero, nacido en San Salvador de Serantes no Ferrol. Dandome unha volta polo rexistro de Ferrol no conseguín atopar información da miña bisabuela Dolores Palmeiro (agora si en galego) e Quintana, pero si atopeina nos seus irmáns. Desgraciadamente no rexistro remitíronme a parroquia de San Salvador en Serantes onde só se pode atopar información dende 1870. A miña bisabuela naceu en 1860. Mala sorte. Pero tamén teño constancia do apelido Palmeiro no area de Cerdido e Ortigueira onde houbo varias familias, no familysearch Vicenta de Lamigueiro aparece casada con Jose Palmeiro nado en 1765 en San Salvador do Couzadoiro en Ortigueira.
Recordo que sendo cativo fixera unha consulta na enciclopedia galega e aparecían datos xenealóxicos dos Palmeiro portugueses que falando de memoria, xa que ainda que con 12 anos xa tiña inquedanzas pola xenealoxía non era tan ordenado como son agora. Falando de memoria decía foron militares portugueses que radicarónse en Betanzos, (¿provincia ou cidade?), fuxindo da caida da monarquia portuguesa e pasando o servizo da mariña española, exercendo un vastago deles como médico (coido que se pasou a mariña tiña que ser no Ferrol). Por certo oficio que exercían os irmáns da miña bisavoa. As armas recordo que son as mesmas que cita meu amigo Milleiro, no seu apunte.
Pero falo de memoria e agora teño 36 anos, así que aconsello que si alguén interesado no apelido pode volver a mirar na enciclopedia, poderiame correxir.
Lamigueiro
Recordo que sendo cativo fixera unha consulta na enciclopedia galega e aparecían datos xenealóxicos dos Palmeiro portugueses que falando de memoria, xa que ainda que con 12 anos xa tiña inquedanzas pola xenealoxía non era tan ordenado como son agora. Falando de memoria decía foron militares portugueses que radicarónse en Betanzos, (¿provincia ou cidade?), fuxindo da caida da monarquia portuguesa e pasando o servizo da mariña española, exercendo un vastago deles como médico (coido que se pasou a mariña tiña que ser no Ferrol). Por certo oficio que exercían os irmáns da miña bisavoa. As armas recordo que son as mesmas que cita meu amigo Milleiro, no seu apunte.
Pero falo de memoria e agora teño 36 anos, así que aconsello que si alguén interesado no apelido pode volver a mirar na enciclopedia, poderiame correxir.
Lamigueiro
Lamigueiro ©
PERO PALMEIRO
Documento sobre Pero Palmeiro:
* 30 abril 1336
Rodrigo Touso véndelle a Domingo Martínez tódolos seus bens no Couto de Lourenzá: <<Testemoyas, Pero Palmeiro, Johan de Travada>> (CDV, d. 6, Graña Cid 1990: 16).
La cita es en el capítulo sobre el origen y diferentes nombres de Trabada según los documentos antiguos (Trabada, Travada, Tabulata, Tablata, etc...). Extraído de la página 305 de la lista de documentos.
Fuente: A toponimia de Trabada, de Dª Xulia Marqués Valea.
*Nota: CDV => Graña Cid, Mª M. (1990): <<Las órdenes mendicantes en el obispado de Mondoñedo: el convento de San Martín de Vilaoriente (1374 - 1500)>>, Estudios Mindonienses 6, 13 - 118. Colección Diplomática 119 - 664.
* 30 abril 1336
Rodrigo Touso véndelle a Domingo Martínez tódolos seus bens no Couto de Lourenzá: <<Testemoyas, Pero Palmeiro, Johan de Travada>> (CDV, d. 6, Graña Cid 1990: 16).
La cita es en el capítulo sobre el origen y diferentes nombres de Trabada según los documentos antiguos (Trabada, Travada, Tabulata, Tablata, etc...). Extraído de la página 305 de la lista de documentos.
Fuente: A toponimia de Trabada, de Dª Xulia Marqués Valea.
*Nota: CDV => Graña Cid, Mª M. (1990): <<Las órdenes mendicantes en el obispado de Mondoñedo: el convento de San Martín de Vilaoriente (1374 - 1500)>>, Estudios Mindonienses 6, 13 - 118. Colección Diplomática 119 - 664.
Poblada soledad es hoy el mundo.





