Haciendo una búsqueda de este apellido aparecen varios lugares con dicha denominación:
PINO, O (A Coruña) San Mamede de Ferreiros (San Mamede) Margaride
QUIROGA (Lugo) Quintá de Lor (Santa María) Margaride
TRABADA (Lugo) Sante (San Xiao) Margaride
RAMIRÁS (Ourense) Rubiás (Santiago) Margarideiros
Uno de nuestros mejores atletas gallegos: Tito Margaride
Margaride
MARGARIDE
MARGARIDE
P010. Margaride
Mentres que o femenino 'Margarita' é nome persoal na época clásica (K, 346), (S, 353), hai que agardar ó Baixo Imperio (Solín 1977: 124) ou á Idade Media (Leite de Vasconcellos 1928a: 46) para a creación do masculino.
* 'Margaride' procede do xenitivo Margaritae.
P010.1. Margaride
Margaride, lugar de Vilarbetote (Sante, Trabada, Lugo)
A partir do 1202 a documentación acredita esta denominación para o lugar.
(24/9/1202) Raimundo Díaz dóalles ó abade D. Pedro e ó mosteiro de Vilanova de Ozcos a terceira parte de Villar de Bethot:
<<per sua loca determinata, uidelicet: per Margarit...>> (CDO2. d. 1, Floriano Llorente 1995-96: 9).
(1203) Pedro Díaz véndelles a D. Pedro e ó mosteiro de Vilanova de Ozcos a terceira parte dunha propiedade no Villar de Bethot:
<<per suos terminos, uidelicet, per Margarit...>> (CDO2, d. 2, Floriano Llorente 1995-96: 10)
(25/8/1207) Pedro Díaz cédelles ó abade D. Pedro e ó mosteiro de Vilanova a terceira parte dunha herdade que posuía no Villar de Bethot:
<<hereditatem iam dictam per suos terminos uidelicet: per Margarita...>> (CDO2, d. 3, Floriano Llorente (1995-96: 11).
(1210) Pedro Díaz véndelles por 116 soldos ó mosteiro de Vilanova de Ozcos e ó seu abade a terceira parte dunha vila situada no Villar de Betot:
<<per terminos, scilicet: per Margarit...>> (CDO2, d. 5, Floriano Llorente 1995-96: 12)
(8/3/1247) Elvira Fróilaz entrega toda a propiedade e toda a <<sacada>> que seu pai fixera en Margarita ó convento de Vilanova de Ozcos e ó seu abade D. Gómez:
<<de la sacada de suso de Margarita>>
(Principio do século XVII) <<Memorial de los bienes de Álvaro González de Miranda en el concejo de Sante>> no que aparece <<una costeira descontra a penela en pumarega de Pedro García de Presno y de los de Margaride>> (Doc. Priv. O Pibidal, Abres).
<<Foro de Villarbetote>>
<<Dominga lopez muger de Juan Minguez de margaride paga por ottro casal heredades viñas y Rio tres chopines de escanda por la medida nueba y un ferrado de nueces (...) mas paga con su marido por El Casal que se dice de Margaride>> (AHN, Clero, libr. 9447, fol. 219)
A tradición escrita medieval deixounos Margarita (1207, 1247) e Margarit (1202, 1203, 1210) para o lugar que hoxe identificamos como Margaride.
(7/12/1775)
<<montes de cabo abertales, sitos por el nordes en el camino que sigue del lugar de margaride al de olgueira>> (Doc. Priv. Santarredeiro, Sante)
(4/7/1784)
<<vendio toda la porcion y eredad de montes de Cavo situados en dicho lugar de Piago Negro en camino que va de Margaride a olgueira>> (Doc. Priv. Santarredeiro, Sante).
Cortiña de Margaride (Sante, Trabada, Lugo)
A Fonte de Margaride (Margaride, Vilarbetote)
A Granda de Margaride (labradío de Vilarbetote (Sante)
(14/2/1895)
<<Acto Conciliatorio. Mensura y deslinde de varios trozos o Veigas de monte, sitas en la parroquia de Sante en el monte cerrado llamado Granda de Margaride>> (Doc. Priv. Santarredeiro, Sante)
Margaride consérvase, ademais:
- Pino (A Coruña)
- Quiroga (Lugo)
- Silleda (Pontevedra)
Margarida en:
- Arteixo, Ordes (A Coruña)
- A Margarida en Cabana de Bergantiños (A Coruña)
- Muras (Lugo)
- Covelo (Pontevedra)
Margaride reaparece en Felgueiras e Guimarães (Portugal).
FUENTE: "A Toponimia de Trabada", de Dª Xulia Marqués Valea -páginas 836 y 837-
P010. Margaride
Mentres que o femenino 'Margarita' é nome persoal na época clásica (K, 346), (S, 353), hai que agardar ó Baixo Imperio (Solín 1977: 124) ou á Idade Media (Leite de Vasconcellos 1928a: 46) para a creación do masculino.
* 'Margaride' procede do xenitivo Margaritae.
P010.1. Margaride
Margaride, lugar de Vilarbetote (Sante, Trabada, Lugo)
A partir do 1202 a documentación acredita esta denominación para o lugar.
(24/9/1202) Raimundo Díaz dóalles ó abade D. Pedro e ó mosteiro de Vilanova de Ozcos a terceira parte de Villar de Bethot:
<<per sua loca determinata, uidelicet: per Margarit...>> (CDO2. d. 1, Floriano Llorente 1995-96: 9).
(1203) Pedro Díaz véndelles a D. Pedro e ó mosteiro de Vilanova de Ozcos a terceira parte dunha propiedade no Villar de Bethot:
<<per suos terminos, uidelicet, per Margarit...>> (CDO2, d. 2, Floriano Llorente 1995-96: 10)
(25/8/1207) Pedro Díaz cédelles ó abade D. Pedro e ó mosteiro de Vilanova a terceira parte dunha herdade que posuía no Villar de Bethot:
<<hereditatem iam dictam per suos terminos uidelicet: per Margarita...>> (CDO2, d. 3, Floriano Llorente (1995-96: 11).
(1210) Pedro Díaz véndelles por 116 soldos ó mosteiro de Vilanova de Ozcos e ó seu abade a terceira parte dunha vila situada no Villar de Betot:
<<per terminos, scilicet: per Margarit...>> (CDO2, d. 5, Floriano Llorente 1995-96: 12)
(8/3/1247) Elvira Fróilaz entrega toda a propiedade e toda a <<sacada>> que seu pai fixera en Margarita ó convento de Vilanova de Ozcos e ó seu abade D. Gómez:
<<de la sacada de suso de Margarita>>
(Principio do século XVII) <<Memorial de los bienes de Álvaro González de Miranda en el concejo de Sante>> no que aparece <<una costeira descontra a penela en pumarega de Pedro García de Presno y de los de Margaride>> (Doc. Priv. O Pibidal, Abres).
<<Foro de Villarbetote>>
<<Dominga lopez muger de Juan Minguez de margaride paga por ottro casal heredades viñas y Rio tres chopines de escanda por la medida nueba y un ferrado de nueces (...) mas paga con su marido por El Casal que se dice de Margaride>> (AHN, Clero, libr. 9447, fol. 219)
A tradición escrita medieval deixounos Margarita (1207, 1247) e Margarit (1202, 1203, 1210) para o lugar que hoxe identificamos como Margaride.
(7/12/1775)
<<montes de cabo abertales, sitos por el nordes en el camino que sigue del lugar de margaride al de olgueira>> (Doc. Priv. Santarredeiro, Sante)
(4/7/1784)
<<vendio toda la porcion y eredad de montes de Cavo situados en dicho lugar de Piago Negro en camino que va de Margaride a olgueira>> (Doc. Priv. Santarredeiro, Sante).
Cortiña de Margaride (Sante, Trabada, Lugo)
A Fonte de Margaride (Margaride, Vilarbetote)
A Granda de Margaride (labradío de Vilarbetote (Sante)
(14/2/1895)
<<Acto Conciliatorio. Mensura y deslinde de varios trozos o Veigas de monte, sitas en la parroquia de Sante en el monte cerrado llamado Granda de Margaride>> (Doc. Priv. Santarredeiro, Sante)
Margaride consérvase, ademais:
- Pino (A Coruña)
- Quiroga (Lugo)
- Silleda (Pontevedra)
Margarida en:
- Arteixo, Ordes (A Coruña)
- A Margarida en Cabana de Bergantiños (A Coruña)
- Muras (Lugo)
- Covelo (Pontevedra)
Margaride reaparece en Felgueiras e Guimarães (Portugal).
FUENTE: "A Toponimia de Trabada", de Dª Xulia Marqués Valea -páginas 836 y 837-
Poblada soledad es hoy el mundo.




